Zorgverzuim breekt records: waarom we nú moeten ingrijpen

·
Luister naar dit artikel~5 min
Zorgverzuim breekt records: waarom we nú moeten ingrijpen

Het ziekteverzuim in de zorg steeg naar 7,91 procent en overtreft daarmee het coronajaar 2022. Vooral het recordniveau langdurig verzuim baart Vernet-directeur Danijela Budimir grote zorgen.

Het is een cijfer dat je even laat schrikken: het ziekteverzuim in de zorg steeg afgelopen tweede kwartaal naar maar liefst 7,91 procent. Dat is hoger dan in dezelfde periode van coronajaar 2022, en dat zegt heel wat. Want laten we eerlijk zijn, die coronaperiode was voor de zorgsector al een enorme uitputtingsslag. Toch is er één detail dat nóg meer zorgen baart dan het totaalcijfer. Vooral het recordniveau van langdurig verzuim houdt Vernet-directeur Danijela Budimir wakker. En als je erover nadenkt, is dat logisch. Kort verzuim is vaak een griepje of een dagje rust. Langdurig verzuim betekent iets heel anders: burn-outs, chronische overbelasting en mensen die écht niet meer kunnen. ### Waarom dit cijfer er wél toe doet Je zou denken: 7,91 procent, dat is toch maar een getal? Maar achter dat getal schuilen duizenden zorgprofessionals die thuis zitten. Mensen die dag in, dag uit voor anderen hebben gezorgd, maar nu zelf de rekening gepresenteerd krijgen. De zorg is geen sector waar je even op halve kracht draait. Als er iemand uitvalt, moet een ander inspringen. En die ander raakt daardoor weer overbelast. Het is een vicieuze cirkel die steeds moeilijker te doorbreken is. Het bijzondere is dat we dit patroon al langer zien aankomen. De werkdruk in de zorg is de afgelopen jaren alleen maar toegenomen. Personeelstekorten, zwaardere zorgvragen en administratieve lasten die maar blijven groeien. Tel daarbij op dat de gemiddelde zorgmedewerker ouder wordt, en je begrijpt waarom het verzuim zo hard stijgt. ### Langdurig verzuim: het echte probleem Wat mij persoonlijk het meest zorgen baart, is dat het langdurig verzuim op recordniveau staat. Dit is niet iets wat volgende maand vanzelf overgaat. Mensen met een burn-out hebben vaak maanden nodig om te herstellen. Sommigen komen helemaal niet meer terug in de zorg. En dat terwijl we elke hand hard nodig hebben. - De zorgvraag blijft stijgen door de vergrijzing - Het aantal beschikbare zorgprofessionals neemt af - De instroom van nieuw personeel kan de uitstroom niet bijbenen Het is een perfecte storm die we zien ontstaan. En hoewel er veel wordt gesproken over oplossingen, blijft de praktijk weerbarstig. Want hoe zorg je dat mensen niet overbelast raken, terwijl de vraag alleen maar toeneemt? ### Wat betekent dit voor jou als professional? Misschien werk je zelf in de zorg, of ken je iemand die er werkt. Dan herken je vast de situatie waarin collega's steeds vaker uitvallen. Het is niet alleen een probleem van bestuurders en directeuren; het raakt iedereen op de werkvloer. De sfeer verandert, de werkdruk neemt toe en de passie voor het vak komt onder druk te staan. Toch is er ook hoop. Steeds meer zorgorganisaties investeren in preventie. Denk aan betere roosters, meer aandacht voor mentale gezondheid en programma's die gericht zijn op duurzame inzetbaarheid. Het is geen wondermiddel, maar het is een begin. ### De rol van technologie en ondersteuning Interessant is dat technologie steeds vaker wordt ingezet om zorgmedewerkers te ontlasten. Denk aan slimme systemen die administratie automatiseren of hulpmiddelen die fysieke belasting verminderen. Ook thuiszorgorganisaties experimenteren met innovatieve oplossingen om de druk op personeel te verlagen. Het is geen vervanging van menselijk contact, maar wel een manier om zorgmedewerkers te ondersteunen. Want uiteindelijk draait het erom dat mensen met plezier naar hun werk gaan. En dat ze niet eindigen als een statistiek in een verzuimrapportage. ### Een oproep aan bestuurders Als ik één ding zou willen meegeven aan bestuurders in de zorg, dan is het dit: kijk verder dan de cijfers. Elk verzuimcijfer vertegenwoordigt een mens met een verhaal. Iemand die misschien te lang heeft doorgewerkt, te veel heeft gevraagd van zichzelf, of simpelweg geen andere keuze had. De komende maanden worden cruciaal. Gaan we investeren in preventie en werkplezier, of blijven we brandjes blussen? De keuze lijkt duidelijk, maar de praktijk is weerbarstig. Laten we hopen dat dit recordcijfer een wake-upcall is. Niet om te wijzen, maar om te veranderen. Want de zorg verdient beter, en de mensen die er werken al helemaal. Het is tijd om niet alleen te praten over oplossingen, maar ze ook echt te omarmen. Of dat nu gaat om betere arbeidsvoorwaarden, slimmere roosters of meer waardering voor het vak. Want uiteindelijk begint het herstel van de zorg bij het herstel van de zorgmedewerker.