Zorgstelsel op de schop: waarom zelfs voorstanders een bulldozer adviseren

Margriet Bos · 2026-10-23

Geld, macht en verkwisting. Dat is de weinig vrolijke samenvatting die de lezers van Zorgvisie geven aan het huidige zorgstelsel. Volgens hen is het hoog tijd om het systeem grondig te herzien. Opvallend genoeg komen die oproepen niet alleen van critici, maar ook van mensen die het stelsel juist willen behouden. Zij pleiten voor ingrijpende veranderingen – sommigen gaan zelfs zo ver dat ze een bulldozer adviseren. ### De roep om rigoureuze verandering Uit de peiling blijkt een brede onvrede. Deelnemers noemen het stelsel duur, log en weinig effectief. Het geld zou niet bij de juiste mensen terechtkomen en de macht ligt te veel bij een kleine groep. Zelfs degenen die de basisprincipes van solidariteit en toegankelijkheid omarmen, vinden dat het roer om moet. “Ik adviseer een bulldozer,” schreef een lezer. Dat is niet alleen beeldspraak; het weerspiegelt een diepgeworteld gevoel dat kleine aanpassingen niet meer volstaan. ### Wat zijn de grootste pijnpunten? De reacties zijn divers, maar een aantal thema’s komt steeds terug: - **Geldverspilling**: te veel overhead, dure tussenlagen en inefficiënte processen. - **Macht**: te veel invloed van verzekeraars en koepelorganisaties, te weinig zeggenschap voor zorgverleners en patiënten. - **Gebrek aan transparantie**: onduidelijkheid over hoe budgetten worden besteed. - **Innovatie-armoede**: trage invoering van bewezen technologieën, zoals persoonlijke alarmering voor senioren. Die laatste is interessant. Persoonlijk alarm voor senioren kan bijvoorbeeld bijdragen aan langer zelfstandig wonen en minder ziekenhuisopnames. Toch blijft brede implementatie vaak steken in regelgeving en versnipperde financiering. ### Een stelsel dat niemand echt verdedigt Het is veelzeggend dat zelfs voorstanders van het huidige stelsel grote veranderingen voorstellen. Een lezer verwoordde het zo: “Ik wil het systeem behouden, maar dan moet het wel fundamenteel anders.” Dat zegt iets over de urgentie. Het debat gaat niet langer over meer of minder marktwerking, maar over de vraag of het stelsel nog wel toekomstbestendig is. De vergrijzing neemt toe, de kosten stijgen en de verwachtingen van burgers veranderen. ### Wat betekent dit voor de praktijk? Voor professionals in de persoonsalarmering en ouderenzorg is de boodschap duidelijk: wacht niet op Den Haag. Zoek zelf naar slimme oplossingen die het leven van senioren veiliger maken. Persoonlijke alarmering is daar een concreet voorbeeld van. Het stelt ouderen in staat om langer thuis te wonen, geeft hen een veilig gevoel en verlicht de druk op mantelzorgers. Toch blijft de bekostiging vaak een struikelblok. Gemeenten en zorgverzekeraars verschillen van mening over wie verantwoordelijk is. ### De weg vooruit De peiling maakt één ding glashelder: het draagvlak voor het huidige zorgstelsel brokkelt af. De roep om een bulldozer is misschien een metafoor, maar de boodschap is reëel. Er is behoefte aan een stelsel dat eenvoudiger, transparanter en mensgerichter is. Voor de ouderenzorg betekent dat onder meer: meer ruimte voor bewezen technologie, minder bureaucratie en heldere financiering. Alleen zo kunnen we senioren de veiligheid en zelfstandigheid bieden die ze verdienen.