Zorgstelsel op de schop: wat senioren écht nodig hebben

Margriet Bos · 2026-10-23

Geld, macht en verkwisting. Als je de lezers van Zorgvisie mag geloven, is het hoog tijd om het huidige zorgstelsel flink op de schop te gooien. Zelfs mensen die het liefst vasthouden aan wat we nu hebben, pleiten voor grote veranderingen. Eén lezer vatte het treffend samen: "Ik adviseer een bulldozer." Die frustratie is begrijpelijk. Want wie dagelijks met persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen bezig is, ziet hoe stroperig het soms gaat. En juist voor senioren maakt dat het verschil tussen veilig thuis wonen en noodgedwongen verhuizen. ### Waarom het stelsel zo impopulair is Het probleem zit niet in één ding. Het is een optelsom van factoren die elkaar versterken: - Te veel geld gaat naar bureaucratie in plaats van naar daadwerkelijke zorg - De macht ligt bij partijen die ver van de dagelijkse praktijk af staan - Verkwisting door dubbele systemen en slecht afgestemde processen - Ouderen en hun familie moeten zelf uitzoeken hoe ze veilig thuis kunnen blijven wonen Dat laatste raakt mij het meest. Want een persoonlijk alarm zou juist een vanzelfsprekend hulpmiddel moeten zijn, geen ingewikkelde zoektocht. ### Wat dit betekent voor persoonsalarmering Als het zorgstelsel vastloopt, voelen senioren dat als eerste. Een persoonsalarm regelt tegenwoordig vaak nog veel papierwerk en onduidelijkheid. Terwijl het idee zo simpel is: je voelt je veilig, en bij een val of noodgeval is er meteen hulp. Toch hoor ik vaak dat mensen afhaken. Niet omdat ze het niet willen, maar omdat het te ingewikkeld wordt gemaakt. Vergoedingen zijn onduidelijk, aanbieders werken langs elkaar heen en niemand lijkt écht verantwoordelijkheid te nemen. > "Een systeem dat ouderen zelf laat uitzoeken hoe ze veilig blijven, heeft zijn doel gemist." ### De roep om een bulldozer Die uitspraak blijft hangen. Natuurlijk, een bulldozer is een metafoor. Niemand wil alles platgooien wat werkt. Maar de boodschap is helder: het mag simpeler, eerlijker en menselijker. Wat mij betreft begint dat bij kleine, concrete stappen. Duidelijkheid over wat een persoonsalarm kost en wat het vergoedt. Eén aanspreekpunt in plaats van vijf loketten. En vooral: luisteren naar de mensen om wie het gaat. ### Zo houd je het zelf overzichtelijk Tot het stelsel echt verandert, kun je als professional of familielid al veel doen. Let bijvoorbeeld op deze punten: - Kies een alarm dat past bij de leefsituatie, niet bij het duurste pakket - Vraag vooraf na wat de maandelijkse kosten zijn, vaak tussen de €20 en €40 - Controleer of er een proefperiode is, zodat je niet vastzit - Bespreek met de oudere zelf wat hij of zij prettig vindt Het zijn geen wondermiddelen. Maar ze schelen een hoop gedoe. ### Tot slot De poll-uitslag verrast me niet. De onvrede is breed, en dat is eigenlijk goed nieuws. Want zoveel mensen die het oneens zijn over de oplossing, zijn het wél eens over het probleem. En dat is altijd het begin van verandering. Of daar uiteindelijk een bulldozer aan te pas komt? Ik hoop het niet. Maar een flinke opknapbeurt kan geen kwaad.