Zorgstelsel op de schop: waarom zelfs voorstanders een bulldozer adviseren

Margriet Bos · 2026-10-23

Geld, macht en verkwisting. Als je de lezers van Zorgvisie mag geloven, is het hoog tijd dat het huidige zorgstelsel flink op de schop gaat. En dat is opvallend: zelfs mensen die het stelsel eigenlijk willen behouden, pleiten voor grote veranderingen. Eén lezer verwoordde het droogjes: "Ik adviseer een bulldozer." Die uitspraak zegt veel. Het gaat niet om een klein groepje ontevredenen dat alles wil omgooien. Nee, het ongenoegen zit diep en breed. Mensen die dagelijks met de zorg te maken hebben, van professionals tot mantelzorgers, lijken het vertrouwen in het systeem kwijt te raken. ### Waarom het vertrouwen zo laag is Wat maakt het zorgstelsel zo impopulair? Uit de reacties komen een paar duidelijke thema's naar voren: - **Geld dat niet op de juiste plek landt.** Mensen zien veel euro's verdwijnen in bureaucratie en managementlagen, terwijl de zorg aan het bed soms krap is. - **Macht die te ver van de praktijk af staat.** Beslissingen worden genomen door mensen die zelf nooit meer met een cliënt in gesprek gaan. - **Verkwisting door regels en systemen.** Dubbele administratie, eindeloze formulieren en systemen die niet met elkaar praten. Je hoort het steeds terug: de bedoeling van de zorg raakt uit het zicht. En dat terwijl er juist zoveel mensen zijn die met hart en ziel werken. ### Zelfs voorstanders willen verandering Misschien wel het meest veelzeggende punt: ook lezers die het stelsel willen behouden, zien in dat het zo niet langer kan. Ze pleiten niet voor afschaffing, maar voor rigoureuze hervorming. Dat is een belangrijk signaal. Het debat gaat dus niet langer over 'wel of geen stelsel', maar over de vraag hoe we het fundamenteel anders inrichten. > "Ik adviseer een bulldozer." Die ene zin vat de stemming treffend samen. Hij is kort, direct en laat weinig aan de verbeelding over. ### Wat dit betekent voor de praktijk Voor iedereen die met ouderen en veiligheid werkt, is dit geen abstracte discussie. Het raakt direct aan keuzes rondom persoonsalarmering, mantelzorg en hoe we zorg dichtbij mensen organiseren. Als het systeem als log en duur wordt ervaren, groeit de behoefte aan oplossingen die simpel, betaalbaar en menselijk zijn. Denk aan een persoonlijk alarm dat gewoon werkt, zonder ingewikkelde contracten of verborgen kosten. Aan technologie die de zelfredzaamheid van senioren vergroot in plaats van ze afhankelijk te maken van een traag systeem. Dat is precies waar de frustratie en de oplossing elkaar raken. ### De kern kort samengevat Het ongenoegen over het zorgstelsel is geen randverschijnsel meer. Het is een brede roep om verandering, gedragen door zowel critici als voorstanders. Geld, macht en verkwisting zijn de woorden die blijven hangen. En zolang die woorden de boventoon voeren, zal de roep om een bulldozer alleen maar luider worden. De vraag is nu niet óf er iets moet veranderen, maar hoe snel en hoe ingrijpend.