Zorgfinanciering knelt: Minister Hermans, maak nu haast!

Margriet Bos · 2026-02-27

Het is geen geheim meer. De financiering van onze zorg knelt. Echt knelt. En dat voelen we allemaal, van zorgprofessional tot patiënt. Deze week lieten Zorgvisie-lezers in een poll duidelijk weten: minister Hermans, dit moet nú jouw topprioriteit worden. We willen allemaal passende zorg. Integrale zorg. Zorg die écht aansluit bij wat mensen nodig hebben. Maar het huidige bekostigingssysteem loopt achter. Ver achter. Het houdt vernieuwing tegen in plaats van dat het stimuleert. ### Waarom wachten we eigenlijk? Dat is de vraag die bij me opkomt. We weten al jaren dat het systeem niet meer past. Zorgprofessionals werken zich uit de naad binnen kaders die niet meer van deze tijd zijn. En ondertussen groeit de vraag naar zorg alleen maar. Het voelt soms alsof we met z'n allen wachten op dat ene magische moment. Dat moment waarop alles vanzelf beter wordt. Maar dat moment komt niet. We moeten het zelf creëren. En dat begint bij de financiering. ### Wat betekent dit voor de dagelijkse praktijk? Laten we even kijken naar wat dit in de praktijk inhoudt. Want cijfers zijn één ding, maar de menselijke kant is wat echt telt. - Zorgverleners moeten administratieve uren maken die ze eigenlijk aan patiënten willen besteden - Innovatieve zorgvormen komen moeilijk van de grond omdat het systeem ze niet erkent - Samenwerking tussen verschillende zorgverleners wordt bemoeilijkt door aparte financieringsstromen - Preventie krijgt onvoldoende aandacht omdat het systeem vooral reactief is ingericht Het is alsof je een marathon moet lopen met schoenen die twee maten te klein zijn. Je kunt het wel proberen, maar het gaat pijn doen en je komt nooit op je best mogelijke tijd uit. ### Een persoonlijke noot Ik sprak laatst een verpleegkundige die me vertelde: "We weten vaak wel wat beter zou zijn voor de patiënt. Maar het systeem zegt nee." Dat raakte me. Want hoe vaak gebeurt dat niet? Hoe vaak moeten zorgprofessionals kiezen tussen wat het systeem toestaat en wat echt goed zou zijn? Dat is de kern van het probleem. We hebben een systeem dat uitgaat van regels in plaats van van mensen. En dat moet veranderen. ### Wat kunnen we verwachten van minister Hermans? De nieuwe minister staat voor een enorme uitdaging. Maar ook voor een enorme kans. Dit is het moment om het anders te doen. Om te luisteren naar de mensen die dagelijks in de zorg staan. Om te kijken naar wat wél werkt, in plaats van vast te houden aan wat altijd al gedaan werd. De pollresultaten zijn duidelijk: zorgprofessionals willen verandering. Ze roepen erom. Nu is het aan de politiek om die handschoen op te pakken. ### Concrete stappen vooruit Waar moet die verandering dan precies in zitten? Laten we niet te abstract blijven. We hebben concrete verandering nodig. Ten eerste: meer ruimte voor maatwerk. Niet iedere patiënt is hetzelfde, dus waarom behandelen we ze dan wel allemaal hetzelfde in het financieringssysteem? Ten tweede: beloon samenwerking. Als verschillende zorgverleners goed samenwerken, levert dat betere zorg op. Het systeem zou dat moeten stimuleren in plaats van tegenwerken. Ten derde: investeer in preventie. Het is zo logisch: voorkomen is beter dan genezen. En vaak ook goedkoper. Toch blijft het grootste deel van het geld gaan naar zorg als het probleem er al is. ### De stem van de zorgprofessional "We hebben het al zo druk met de zorg zelf," vertelde een huisarts me. "Dan is het frustrerend als het systeem ons ook nog eens extra werk oplegt." Die frustratie hoor ik vaker. En het begrijp ik volledig. Zorgprofessionals willen doen waar ze goed in zijn: zorgen. Niet vechten met systemen, formulieren en regels. Dat is waar de verandering moet beginnen. Bij het leven makkelijker maken voor de mensen die het werk doen. ### Wat nu? De poll is gehouden. De uitslag is duidelijk. Nu is het wachten op actie. Maar wachten is precies wat we niet moeten doen. Laten we het gesprek aangaan. Laten we ideeën delen. Laten we voorbeelden zoeken van wat wél werkt, en die uitvergroten. Want verandering begint niet alleen bij Den Haag. Verandering begint bij ons allemaal. Minister Hermans heeft de kans om geschiedenis te schrijven. Om het zorgsysteem toekomstbestendig te maken. Om ervoor te zorgen dat zorgprofessionals weer kunnen doen waar ze voor zijn opgeleid: zorgen. De tijd van praten is voorbij. Nu is het tijd voor doen. En dat begint bij de financiering.