Zorgbestuurders zeggen 'stop' aan wispelturig ZZP-beleid

Margriet Bos · 2026-01-21

Hoe ga je om met beleid dat op het laatste moment verandert? Het is een vraag die veel zorgbestuurders de laatste tijd bezighoudt. Ze reageren fel op het uitstel van nieuwe regels en trekken opvallend eensgezind een streep in het zand. Het voelt alsof je een huis bouwt en halverwege de bouwtekening verandert. Dat is precies wat er gebeurt met het beleid rond zzp'ers in de zorg. Bestuurders hebben genoeg van wat ze het 'zwabberbeleid' noemen. ### Waarom deze plotselinge eenheid? Je zou denken dat zorgbestuurders het zelden eens zijn. Maar hier staan ze schouder aan schouder. Waarom? Omdat onzekerheid het allerlaatste is wat de sector nu kan gebruiken. We hebben te maken met personeelstekorten, oplopende wachtlijsten en een toenemende vraag naar zorg. Elke beleidswijziging op het laatste moment zorgt voor: - Extra administratieve lasten - Verwarring onder zorgmedewerkers - Vertragingen in dienstverlening - Onnodige stress voor managers Het is alsof je tijdens een marathon de finishlijn blijft verplaatsen. Op een gegeven moment vraag je je af of het nog wel zin heeft om door te rennen. ### De menselijke kant van beleid Laten we even stilstaan bij wat dit betekent voor de mensen in de zorg. Ik sprak laatst met een teamleider in een verpleeghuis. Haar woorden bleven me bij: "We willen gewoon weten waar we aan toe zijn. Niet maand na maand nieuwe regels krijgen die alles weer overhoop gooien." Dat is het punt, nietwaar? Zorg draait om mensen. Om bewoners, cliënten, patiënten. En om de professionals die voor hen zorgen. Wanneer beleid constant verandert, raakt dat direct de kwaliteit van zorg. Want hoe kun je stabiele teams opbouwen als de spelregels elke maand anders zijn? ### Een praktische oplossing Wat zou helpen? Simpel: duidelijkheid en consistentie. Geef zorgorganisaties de ruimte om te plannen. Zorg voor overgangsperioden die logisch zijn. En vooral: betrek de mensen uit de praktijk bij beleidsvorming. Want wie weet beter wat werkt dan de mensen die dagelijks in de zorg staan? Het is tijd om minder te 'zwabberen' en meer te luisteren. De eenheid onder bestuurders laat zien dat het menens is. Dit is geen klein ongemak meer - het raakt de kern van wat goede zorg mogelijk maakt. ### De weg vooruit Dus waar staan we nu? Bestuurders hebben hun grens aangegeven. Ze vragen niet om speciale behandeling, maar om voorspelbaarheid. Dat lijkt me een redelijk verzoek in een sector die al zoveel onvoorspelbaarheid kent. Denk aan ziekte, aan crisissituaties, aan persoonlijke noodgevallen. Daar kunnen we weinig aan doen. Maar aan wispelturig beleid? Daar kunnen we wel degelijk iets doen. Door duidelijk te zijn, door consistent te zijn, en door te erkennen dat zorgprofessionals betrouwbaarheid verdienen. Het is tijd om de zwabber achter ons te laten en koers te houden. Voor de mensen die zorg nodig hebben, en voor de mensen die zorg geven. Dat is waar het uiteindelijk om draait.