Zorg moet het zelf oplossen: wat de Prinsjesdag-polls echt zeggen

Margriet Bos · 2026-09-25

Grote knopen werden er op Prinsjesdag niet doorgehakt in de zorg. De VWS-begroting en de Algemene Beschouwingen maakten dat pijnlijk duidelijk. Je kunt dat zien als een verantwoordelijkheidsvakantie van de Nederlandse overheid. Of als een uitnodiging aan de sector om zelf de grote beslissingen te nemen. Een uitnodiging die door de meeste stemmers op de poll van deze week gretig wordt aangenomen. Wat betekent dat eigenlijk voor jou, als professional in de persoonsalarmering? Best veel, zo blijkt. ### Zelf het heft in handen nemen De uitkomst van de poll is geen verrassing. Al jaren hoor ik van professionals in de sector dat ze het zat zijn om te wachten op Den Haag. De politiek schuift lastige keuzes vooruit, terwijl de mensen in de praktijk gewoon door moeten. En dat doen ze. Met vallen en opstaan, maar ze doen het. Neem de persoonsalarmering voor senioren. De vraag naar slimme en betrouwbare alarmsystemen groeit. Ouderen blijven langer thuis wonen en willen zich veilig voelen. De techniek is er klaar voor. Alleen het beleid hobbelt achteraan. ### Waarom dit juist nu belangrijk is De VWS-begroting liet zien dat er geen grote hervormingen aankomen. Geen extra miljarden voor de ouderenzorg. Geen landelijk dekkend plan voor persoonsalarmering. Dat betekent dat de verantwoordelijkheid bij de sector zelf ligt. Sommige stemmers noemen dat oneerlijk. Anderen zien het als een kans. Ik snap beide kanten. Aan de ene kant: de overheid hoort haar verantwoordelijkheid te nemen. Aan de andere kant: als je blijft wachten, gebeurt er niets. En ondertussen worden de mensen die het aangaat ouder. > "De zorg kan best haar eigen boontjes doppen." Dat was de stelling. De meerderheid stemde voor. Geen twijfel, geen mitsen en maren. ### Wat dat betekent voor de dagelijkse praktijk Als jij werkt met persoonsalarmering voor senioren, dan voel je deze verschuiving. De druk om zelf oplossingen te bedenken neemt toe. Dat vraagt om een andere houding. Een paar dingen die ik zie gebeuren in de sector: - Zorgorganisaties kiezen steeds vaker voor flexibele alarmsystemen die ze zelf kunnen beheren - Er komt meer vraag naar combinaties van alarmering en valdetectie - Professionals zoeken naar manieren om de kosten laag te houden zonder in te leveren op kwaliteit - Er is meer behoefte aan kennis over wat werkt en wat niet Dat is geen luxe. Dat is noodzaak. ### De rol van persoonsalarmering Persoonsalarmering is een van de meest concrete manieren waarop de sector zelf het verschil kan maken. Een goed alarmsysteem houdt ouderen langer zelfstandig. Het geeft rust aan familie. En het verlicht de druk op de zorg. Toch zie ik nog te vaak dat de keuze voor een systeem op gevoel gaat. Of op gewoonte. Terwijl er zoveel verschil zit tussen de opties. Denk aan bereik, batterijduur, gebruiksgemak en de kosten per maand. Een systeem van €25 per maand kan prima werken. Maar een systeem van €45 per maand biedt soms net dat beetje extra zekerheid dat het verschil maakt. Het gaat er niet om wat het duurst is. Het gaat erom wat past bij de situatie. ### Wat ik hiervan vind Eerlijk? Ik snap de uitkomst van de poll. De zorg kan veel zelf. Maar "kan" is niet hetzelfde als "moet alleen". De overheid hoeft niet alles te regelen. Maar ze mag best een kader neerzetten. Randvoorwaarden waar de sector op kan bouwen. Zonder dat kader is het ieder voor zich. En dat is precies waar het misgaat. Tegelijk zie ik dat de sector het niet laat liggen. Er wordt geïnnoveerd. Er wordt samengewerkt. Er worden keuzes gemaakt. Dat stemt me hoopvol. ### Tot slot De Prinsjesdag-polls zijn geen eindpunt. Ze zijn een begin. De vraag is niet of de zorg het zelf kan. De vraag is hoe we dat samen goed doen. Als jij dagelijks bezig bent met persoonsalarmering voor senioren, dan weet je dat beter dan wie ook. Blijf die kennis delen. Blijf kritisch kijken naar wat werkt. En blijf vooral niet wachten op Den Haag. Want de mensen om wie het gaat, kunnen niet wachten.