Waarom de Zorg Zelf de Touwtjes in Handen Neemt

Margriet Bos · 2026-09-25

Grote knopen werden er op Prinsjesdag niet doorgehakt in de zorg. Dat bleek wel uit de VWS-begroting en de Algemene Beschouwingen. Je kunt dat zien als een verantwoordelijkheidsvakantie van de Nederlandse overheid. Of als een uitnodiging aan de sector om zelf de grote beslissingen te nemen. En laat dat nou precies zijn wat de meeste stemmers op onze poll van deze week vinden. Zij pakken die uitnodiging gretig aan. De zorg kan best haar eigen boontjes doppen, zo luidt de boodschap. ### Wat betekent dat voor de ouderenzorg? Die zelfstandigheid klinkt mooi, maar roept ook vragen op. Want wie draagt dan de verantwoordelijkheid als het misgaat? En hoe zorgen we ervoor dat kwetsbare ouderen niet tussen wal en schip vallen? De roep om eigen regie is niet nieuw. Al jaren pleiten zorgorganisaties voor minder bemoeienis vanuit Den Haag. Zij kennen hun patiënten immers het beste. Toch blijft de vraag: krijgt de sector genoeg ruimte om echt te kunnen sturen? ### Persoonlijk alarm als voorbeeld Neem nu het persoonlijk alarm voor senioren. Een simpel hulpmiddel dat het verschil maakt tussen veilig thuis wonen en constante onzekerheid. De markt biedt talloze opties, van eenvoudige knoppen tot slimme horloges met GPS. Maar de keuze wordt er niet makkelijker op. Prijzen lopen uiteen van €20 tot €60 per maand, afhankelijk van de functionaliteiten. En de kwaliteit verschilt enorm. Wie helpt ouderen en hun families bij het maken van de juiste keuze? Juist hier laat de sector zien dat ze het zelf kan. Initiatieven zoals gezamenlijke inkoop en onafhankelijke keuzehulpen schieten als paddenstoelen uit de grond. Geen overheidsbemoeienis nodig, gewoon doen. ### De kracht van eigen initiatief Wat me opvalt in gesprekken met zorgprofessionals: ze zijn het wachten zat. Ze willen vooruit. Ze zien dagelijks wat werkt en wat niet. En ze weten als geen ander dat een persoonlijk alarm pas echt werkt als het aansluit bij de behoeften van de oudere. Dat betekent maatwerk. Iemand die nog redelijk mobiel is, heeft misschien genoeg aan een eenvoudige polsknop. Iemand met dementie heeft baat bij een GPS-horloge dat automatisch een signaal stuurt bij afwijkingen. > "De beste zorgtechnologie is technologie die je niet opvalt, maar er wel is als het nodig is." Die uitspraak van een wijkverpleegkundige blijft hangen. Het vat precies samen waar het om gaat: niet de dikste brochure of de mooiste website wint, maar het apparaat dat daadwerkelijk veiligheid biedt. ### Wat betekent dit voor jou? Als professional in de ouderenzorg zie je deze ontwikkeling van dichtbij. Misschien frustreert het je dat Den Haag afwacht. Of misschien zie je kansen om zelf het verschil te maken. Hoe dan ook, de poll-uitslag is duidelijk: de meerderheid gelooft in de kracht van de sector. Niet langer wachten op politieke besluiten, maar gewoon beginnen. Met kleine stappen, zoals het testen van een nieuw alarmsysteem in je eigen praktijk. ### Praktische tips voor het kiezen van een alarm Waar let je op als je een persoonlijk alarm adviseert? Deze punten helpen je op weg: - **Bedieningsgemak**: grote knoppen, duidelijke symbolen, geen ingewikkelde menu's. - **Bereik en verbinding**: werkt het apparaat binnenshuis én buitenshuis? - **Reactietijd**: hoe snel is er hulp na een alarmmelding? - **Kosten**: let op eenmalige aanschafkosten versus maandelijkse abonnementskosten (gemiddeld €25 per maand). - **Service**: is er een Nederlandse helpdesk die 24/7 bereikbaar is? Door deze factoren mee te wegen, voorkom je dat een oudere een alarm krijgt dat in de kast belandt. Want een alarm dat niet gedragen wordt, is geen alarm. ### Tot slot De zorg kan haar eigen boontjes doppen. Dat blijkt niet alleen uit de poll, maar ook uit de dagelijkse praktijk. Door zelf verantwoordelijkheid te nemen, ontstaat er ruimte voor oplossingen die echt werken. Voor ouderen, voor hun families en voor de professionals die hen ondersteunen. Dus ja, de overheid liet het misschien afweten op Prinsjesdag. Maar de sector laat zien dat ze niet op hen hoeft te wachten. Integendeel.