Zorg moet zelf de touwtjes in handen nemen, vindt de sector

Margriet Bos · 2026-09-25

### De politiek laat het afweten, de sector pakt de handschoen op Grote knopen werden er op Prinsjesdag niet doorgehakt in de zorg. Dat bleek wel uit de VWS-begroting en de Algemene Beschouwingen. Je kunt dat zien als een verantwoordelijkheidsvakantie van de Nederlandse overheid. Of als een uitnodiging aan de sector om zelf de grote beslissingen te nemen. Een uitnodiging die door de meeste stemmers op de poll van deze week gretig wordt aangenomen. Het is een patroon dat we vaker zien: Den Haag blijft vaag, terwijl de werkvloer smacht naar duidelijkheid. Voor professionals in de ouderenzorg – en dan heb ik het over persoonlijke alarmering, wijkverpleging, mantelzorgondersteuning – betekent dit dat jullie zelf het heft in handen moeten nemen. Geen ideale situatie, maar wel een kans. ### Wat betekent dit voor jou als professional? Als je dagelijks met senioren werkt, weet je dat persoonlijke alarmering geen luxe is. Het is een levenslijn. Maar de keuzes rondom budgetten, technologie en samenwerking worden steeds vaker aan de sector zelf overgelaten. Dat vraagt om daadkracht. Om visie. En om de durf om fouten te maken. > “De overheid trekt zich terug, maar wij laten onze ouderen niet in de steek. Dan doen we het zelf.” – een reactie uit de poll die velen zal aanspreken. Die uitspraak typeert de stemming. De sector is het wachten zat. Men wil vooruit. En dus worden er op steeds meer plekken initiatieven genomen: van buurtgerichte alarmopvolging tot slimme sensoren die valincidenten voorspellen. Allemaal zonder landelijke regie, maar met lokale daadkracht. ### Van verantwoordelijkheidsvakantie naar verantwoordelijkheid nemen Natuurlijk, het is makkelijk roepen dat de sector het zelf moet doen. De realiteit is weerbarstig. Budgetten zijn krap, personeel is schaars, en de regelgeving is complex. Toch zien we dat juist op het gebied van persoonlijke alarmering veel mogelijk is. Door slim samen te werken, bijvoorbeeld met technologiepartners en zorgverzekeraars, ontstaan er oplossingen die het verschil maken. Denk aan: - **Samenwerking in de regio**: gemeenten, zorgaanbieders en technologiebedrijven die de handen ineenslaan voor een dekkend alarmsysteem. - **Innovatieve abonnementen**: persoonlijke alarmering met GPS, spraakherkenning en automatische valdetectie, afgestemd op de behoefte van de senior. - **Eigen regie voor ouderen**: senioren die zelf kiezen welke vorm van alarmering bij hen past, met ondersteuning van een professional. ### De stem van de professional Uit de poll van deze week blijkt dat een ruime meerderheid vindt dat de zorg haar eigen boontjes kan doppen. Niet omdat men de overheid niet nodig heeft, maar omdat men het zat is om te wachten op beslissingen die maar niet komen. De sector is veerkrachtig. En wie dagelijks met senioren werkt, weet: op elkaar kunnen rekenen is het allerbelangrijkste. Dus ja, de zorg kan best haar eigen boontjes doppen. Maar laten we wel zorgen dat die boontjes goed gedopt worden – met kennis, kunde en compassie. En met persoonlijke alarmering die werkt, altijd. *Wat vind jij? Laat het weten in de reacties.*