Zorg moet zelf boontjes doppen: wat de poll onthult

Margriet Bos · 2026-09-25

Grote knopen werden er op Prinsjesdag niet doorgehakt in de zorg. Dat bleek wel uit de VWS-begroting en de Algemene Beschouwingen. Je kunt dat zien als een verantwoordelijkheidsvakantie van de Nederlandse overheid. Of als een uitnodiging aan de sector om zelf de grote beslissingen te nemen. En laat dat nou precies zijn wat de meeste stemmers op de poll van deze week vinden. Zij nemen die uitnodiging gretig aan. De zorg kan best haar eigen boontjes doppen, zo luidt de conclusie. Maar wat betekent dat eigenlijk voor jou als professional in de persoonsalarmering? En voor de ouderen die dagelijks op die zorg vertrouwen? ### Zelf de touwtjes in handen De uitslag van de poll is duidelijk: de sector moet het heft in eigen hand nemen. Geen gewacht op Den Haag, maar zelf keuzes maken. Dat klinkt stoer, maar het brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee. Want als de overheid een stap terug doet, wie zorgt er dan voor dat ouderen veilig blijven wonen? In de praktijk zie ik dat veel zorgorganisaties al vooroplopen. Ze kiezen voor slimme persoonsalarmering die verder gaat dan alleen een noodknop. Denk aan systemen die valdetectie combineren met dagelijkse leefpatronen. Of aan alarmen die direct contact leggen met een mantelzorger in plaats van een centrale. ### Wat betekent dit voor persoonsalarmering? De roep om zelfredzaamheid heeft directe gevolgen voor hoe we naar veiligheid kijken. Ouderen willen langer thuis wonen. Ze willen niet afhankelijk zijn, maar wel zeker weten dat er hulp komt als het nodig is. Dat vraagt om alarmering die meebeweegt met iemands leven. Een paar dingen vallen me op als ik met professionals praat: - **Gemak dient de mens.** Systemen moeten intuïtief zijn. Als een senior eerst een handleiding van 20 pagina's moet lezen, haakt hij af. - **Privacy is geen bijzaak.** Niemand zit te wachten op een camera die de hele dag meekijkt. Kies voor oplossingen die veiligheid bieden zonder inbreuk op iemands waardigheid. - **Kosten in de hand.** De overheid trekt zich terug, dus budgetten staan onder druk. Een goedkoop systeem dat niet werkt, is duurkoop. Investeer liever in kwaliteit die jaren meegaat. ### De keerzijde van eigen verantwoordelijkheid Natuurlijk is er een keerzijde. Niet elke zorgorganisatie heeft de kennis of middelen om zelf grote beslissingen te nemen. En niet elke oudere is even mondig. Als de overheid wegkijkt, dreigen er gaten te vallen. Juist dan is het belangrijk dat wij als sector onze stem laten horen. > “De zorg kan best haar eigen boontjes doppen, maar dan moeten we wel samen zorgen dat niemand buiten de boot valt.” Die uitspraak van een collega bleef bij me hangen. Het vat precies samen waar het om gaat. Zelfstandigheid is mooi, maar alleen als we oog houden voor de kwetsbaren. ### Hoe nu verder? De poll-uitslag is geen eindpunt, maar een begin. Het is een signaal dat de sector klaar is om verantwoordelijkheid te nemen. Laten we die handschoen oppakken. Door te investeren in goede persoonsalarmering. Door kennis te delen. En door te blijven pleiten voor een vangnet waar dat nodig is. Want uiteindelijk gaat het niet om politiek of budgetten. Het gaat om mensen die veilig oud willen worden, met een gerust hart. En dat is iets waar we allemaal een rol in spelen – of de overheid nu meedoet of niet.