Zorg laat eigen keuzes over: dit vindt de sector ervan

Margriet Bos · 2026-09-25

Grote knopen werden er op Prinsjesdag niet doorgehakt in de zorg. Dat bleek wel uit de VWS-begroting en de Algemene Beschouwingen. Je kunt dat zien als een verantwoordelijkheidsvakantie van de Nederlandse overheid. Of als een uitnodiging aan de sector om zelf de grote beslissingen te nemen. En laat dat nou precies zijn wat veel mensen in de zorg graag willen. Uit onze poll van deze week blijkt dat de meerderheid die uitnodiging gretig aanneemt. De sector wil niet langer wachten op Den Haag, maar zelf het stuur in handen nemen. ### Waarom de sector zelf aan zet wil zijn Wie dagelijks met ouderen werkt, weet als geen ander waar het schuurt. De wachtlijsten, de personeelstekorten, de wirwar aan regels. Beslissingen die achter een bureau in Den Haag worden genomen, sluiten lang niet altijd aan op de praktijk. Dat merken ze bijvoorbeeld bij persoonsalarmering voor senioren. De roep om eigen regie is dan ook niet zo vreemd. Als je zelf verantwoordelijk bent voor de keuzes, kun je sneller schakelen. Je hoeft niet te wachten op een politiek compromis dat maanden op zich laat wachten. En je kunt oplossingen bedenken die écht passen bij de mensen om wie het gaat. Toch kleeft er ook een keerzijde aan. Zelf het stuur pakken betekent ook zelf de rekening betalen. En niet elke zorgorganisatie heeft dezelfde financiële ruimte of hetzelfde netwerk om dat zomaar te doen. ### Wat de poll ons vertelt De uitslag van onze poll was duidelijk. De meeste stemmers vinden dat de zorg prima haar eigen boontjes kan doppen. Een paar reacties uit de sector maken dat nog concreter: - "Wij weten heus wel wat er nodig is, geef ons de ruimte om het te doen." - "De politiek denkt in vier jaar, wij denken in generaties." - "Minder regels, meer vertrouwen. Zo simpel kan het zijn." Die reacties zeggen iets over een breder gevoel. Mensen in de zorg zijn het zat om continu te moeten wachten op een beslissing die uiteindelijk toch niet aansluit bij de praktijk. ### Van verantwoordelijkheid naar daadkracht Maar zelf beslissingen nemen is één ding. Ze ook daadwerkelijk uitvoeren is een tweede. Voor organisaties die met persoonsalarmering voor senioren werken, betekent dit bijvoorbeeld dat ze zelf moeten nadenken over: - Welke technologie past bij onze cliënten? - Hoe houden we het betaalbaar, ook op de lange termijn? - Welke samenwerkingen gaan we aan en welke laten we los? Dat vraagt lef. En het vraagt om mensen die durven te kiezen, ook als de uitkomst nog niet zeker is. ### De bal ligt nu bij de sector zelf De overheid heeft de bal nadrukkelijk bij de sector gelegd. Of dat een slimme zet is, daar kun je over twisten. Feit is dat de sector zelf aangeeft die verantwoordelijkheid te willen dragen. Of dat lukt, hangt af van een paar dingen. Heb je als organisatie genoeg mensen met de juiste kennis? Durf je keuzes te maken die niet iedereen blij maken? En kun je omgaan met de onzekerheid die daarbij hoort? Wat mij betreft is het antwoord op die vragen hoopvol. De zorg is veerkrachtiger dan veel mensen denken. En wie dagelijks met ouderen werkt, weet dat kleine keuzes vaak het grootste verschil maken. Of het om een alarmknop gaat of om een heel zorgbeleid: het begint bij durven beslissen.