Winstuitkering in de Zorg: Waarom het Verbod Vaak Omzeild Wordt

Margriet Bos · 2026-09-10

Het winstuitkeringsverbod in de zorg: het klinkt streng, maar in de praktijk blijkt het een papieren tijger. Voor een groot deel van de zorgsector geldt het verbod helemaal niet, en waar het wel geldt, is het simpel te omzeilen. Hoe zit dat precies? ### Voor wie geldt het verbod eigenlijk? Het huidige winstuitkeringsverbod is alleen van toepassing op een beperkt deel van de zorg: de medisch-specialistische zorg en de intramurale Wlz-zorg. Dat betekent dat andere sectoren, zoals de huisartsenzorg, geestelijke gezondheidszorg, farmacie en ouderenzorg, buiten schot blijven. Daar mogen instellingen dus gewoon winst uitkeren aan hun eigenaren of aandeelhouders. Best gek, toch? Want de zorg is de zorg, zou je denken. ### De onderaannemingsconstructie: een legale sluiproute Maar er is meer. Zelfs binnen die beperkte groep waar het verbod geldt, is er een eenvoudige manier om eronderuit te komen: de onderaannemingsstructuur. Je besteedt een deel van de zorg uit aan een onderaannemer, die vervolgens winst mag maken. Juridisch is dat toegestaan, en dus voor wie het wil, geldt er in de praktijk geen winstuitkeringsverbod. Slim? Misschien. Wenselijk? Dat is de vraag. ### Waarom dit ertoe doet Voor professionals in de ouderenzorg en persoonsalarmering is dit relevant. Als het verbod zo makkelijk te omzeilen is, wat zegt dat over de intentie van de regelgeving? En wat betekent het voor de kwaliteit van zorg? Stel je voor: een oudere met een persoonlijk alarmsysteem. De zorg wordt geleverd door een onderaannemer die winst moet maken. Gaat dat ten koste van de aandacht voor de cliënt? Het is een reële zorg. ### Wat betekent dit voor de toekomst? De discussie over winst in de zorg laait regelmatig op. Voorstanders zeggen dat winst de kwaliteit en innovatie ten goede komt. Tegenstanders vrezen dat het ten koste gaat van de zorg voor kwetsbaren. Feit is dat het huidige verbod niet waterdicht is. Als we echt willen dat winst niet de boventoon voert in de zorg, zullen we verder moeten kijken dan alleen naar het verbod. Misschien is transparantie en goede controle wel effectiever dan een verbod dat toch omzeild wordt. Kortom, het winstuitkeringsverbod is een beperkt middel. Het geldt niet overal, en waar het geldt, is het te omzeilen. Voor de ouderenzorg betekent dit dat we alert moeten blijven op de structuur achter de zorg. Want uiteindelijk draait het om de kwaliteit van leven van onze ouderen, niet om de winst van de onderaannemer.