Winstuitkering in de zorg: wie omzeilt het verbod?

Margriet Bos · 2026-09-10

Het winstuitkeringsverbod in de zorg lijkt streng, maar geldt lang niet overal. En wie het wil omzeilen, kan dat vaak via een onderaannemingsstructuur. Dat roept de vraag op: is dit scherp geschut of hagelschot? ### Voor wie geldt het verbod eigenlijk? Het huidige winstuitkeringsverbod is van toepassing op een beperkt deel van de zorgsector. Concreet gaat het om medisch-specialistische zorg en intramurale Wlz-zorg. Voor andere zorgvormen – denk aan huisartsenzorg, geestelijke gezondheidszorg of langdurige zorg thuis – geldt dit verbod niet. Dat betekent dat een groot deel van de zorgsector gewoon winst mag uitkeren. Van persoonlijke alarmsystemen tot thuiszorg: daar zijn commerciële prikkels aanwezig. Best bijzonder, als je bedenkt dat het verbod ooit bedoeld was om de zorg betaalbaar en toegankelijk te houden. ### De onderaannemingsroute: legaal, maar lastig uit te leggen Er is nog iets opvallends. Het verbod is eenvoudig te omzeilen met een onderaannemingsstructuur. Juridisch is dat toegestaan. Je richt een aparte onderneming op die diensten levert aan de zorginstelling, en die onderneming mag wél winst uitkeren. Voor wie dat wil, geldt dus geen winstuitkeringsverbod. Dat is geen grijs gebied, maar een bewuste keuze van de wetgever. Toch voelt het krom. Aan de ene kant houden we vast aan een verbod voor een deel van de zorg. Aan de andere kant laten we de achterdeur wagenwijd open. > “Regels zijn pas effectief als ze niet met een simpele juridische truc te omzeilen zijn.” ### Wat betekent dit voor de praktijk? Voor professionals in de ouderenzorg – en dus ook voor wie zich bezighoudt met persoonlijke alarmering – is dit relevante materie. Het bepaalt mede hoe markten zich ontwikkelen. Als sommige zorgaanbieders winst mogen maken en andere niet, ontstaat er een ongelijk speelveld. - **Ongelijke concurrentie:** aanbieders zonder winstverbod kunnen sneller investeren in technologie en marketing. - **Complexere keuzes:** ouderen en hun families moeten beter opletten of een aanbieder commercieel of niet-commercieel is. - **Toezicht onder druk:** handhaving wordt lastiger als constructies legaal zijn. ### Is het verbod aan herziening toe? De discussie over het winstuitkeringsverbod laait regelmatig op. Voorstanders zeggen dat het zorginstellingen beschermt tegen hebzucht. Tegenstanders wijzen erop dat het innovatie remt en dat de onderaannemingsroute toch al bestaat. Feit is dat het verbod nu vooral een papieren werkelijkheid is. Het raakt een deel van de sector, maar niet de hele. En wie creatief is, vindt een uitweg. Dat maakt de regelgeving minder effectief dan hij lijkt. ### Wat betekent dit voor persoonlijke alarmering? Persoonlijke alarmering valt buiten het winstuitkeringsverbod. Aanbieders mogen dus winst maken. Dat is op zich niet verkeerd – het houdt de markt scherp en stimuleert innovatie. Maar het betekent ook dat je als consument goed moet kijken naar wat je krijgt voor je geld. Let dus op: - **Transparantie over kosten:** een abonnement van € 25 per maand moet duidelijk maken wat inbegrepen is. - **Kwaliteit van de alarmcentrale:** wordt er 24/7 opgeleid personeel ingezet? - **Service en onderhoud:** wie komt er langs als het apparaat hapert? ### Conclusie: scherp geschut of hagelschot? Het winstuitkeringsverbod is noch een waterdichte bescherming, noch een dode letter. Het is een beperkte maatregel met een grote uitzondering. Voor de zorgsector als geheel voelt het als hagelschot: het raakt sommige plekken, maar laat andere ongemoeid. Wie echt wil dat zorg betaalbaar en toegankelijk blijft, zal verder moeten kijken dan dit verbod. Het gaat om transparantie, goed toezicht en eerlijke concurrentie. Of je nu een persoonlijk alarm vergelijkt of een zorginstelling kiest: uiteindelijk draait het om vertrouwen. En dat laat zich niet per wet regelen.