Waarom zorgverzuim nu hoger ligt dan in coronatijd

Margriet Bos · 2026-08-07

Het is een getal dat je even laat schrikken: het ziekteverzuim in de zorg steeg in het tweede kwartaal naar 7,91 procent. Dat is hoger dan in dezelfde periode van 2022, het jaar waarin corona nog volop ons leven bepaalde. Toen dachten we dat we het plafond wel hadden bereikt. Maar de realiteit is anders, en dat vraagt om een nadere blik. Want wat zegt zo'n percentage eigenlijk? Het betekent dat bijna acht op de honderd zorgmedewerkers op dat moment niet aan het werk was vanwege ziekte. In een sector die al kampt met krapte en hoge werkdruk, is dat geen statistiek maar een dagelijkse realiteit. En het is vooral het langdurig verzuim dat de gemoederen bezighoudt. ### Het echte probleem: langdurig verzuim op recordniveau Het korte verzuim, zeg maar de griepjes en buikgriepjes, trekt vaak vanzelf weer bij. Maar het langdurig verzuim, mensen die weken of zelfs maanden uit de roulatie zijn, is een ander verhaal. Dat zit op een recordniveau, en dat is zorgwekkend. Danijela Budimir, directeur van Vernet, een organisatie die zich inzet voor verzuimbegeleiding, noemt dit dan ook een punt van grote zorg. Waarom is dat zo'n probleem? Omdat langdurig verzuim vaak niet zomaar ontstaat. Het is het resultaat van een opeenstapeling van factoren: hoge werkdruk, emotionele belasting, en soms ook fysieke klachten die doorwerken. In de zorg is dat extra pijnlijk, want daar draait alles om mensen helpen. Wanneer je zelf uitgeput raakt, wordt dat dubbel moeilijk. ### De zorg staat er niet alleen voor Het is verleidelijk om te denken dat dit alleen een probleem is van zorginstellingen. Maar niets is minder waar. De hele maatschappij voelt de gevolgen. Minder zorgpersoneel betekent langere wachtlijsten, minder tijd voor patiënten, en meer druk op degenen die wel aan het werk zijn. Het is een vicieuze cirkel die moeilijk te doorbreken is. Toch is er hoop. Steeds meer organisaties investeren in preventie en in begeleiding op maat. Denk aan gesprekken over werkdruk, flexibele roosters, of programma's die gericht zijn op mentale veerkracht. Het is geen wondermiddel, maar het kan wel het verschil maken tussen iemand die uitvalt en iemand die overeind blijft. ### Wat kun je zelf doen als zorgprofessional? Als je zelf in de zorg werkt, herken je misschien de signalen. Vermoeidheid die niet overgaat, een constant gevoel van haast, of het idee dat je nooit genoeg doet. Het is belangrijk om die signalen serieus te nemen. Praat erover met je leidinggevende of met een vertrouwenspersoon. Vraag om hulp voordat het echt misgaat. En voor leidinggevenden: kijk niet alleen naar het verzuimcijfer, maar naar de mensen achter dat cijfer. Een open gesprek kan veel doen. Soms is een kleine aanpassing in het rooster of een extra paar handen al genoeg om iemand overeind te houden. ### Een blik op de toekomst De vraag is niet of het verzuim weer zal dalen, maar wanneer en hoe. Deskundigen zijn het erover eens dat we structureel iets moeten veranderen aan de manier waarop we in de zorg werken. Dat betekent investeren in mensen, in goede arbeidsvoorwaarden, en in een cultuur waarin het normaal is om aan te geven dat het even niet gaat. Het is een uitdaging die we samen moeten aangaan. Niet alleen omdat de cijfers dat vragen, maar omdat de mensen die elke dag voor ons klaarstaan het verdienen. Dus laten we niet alleen kijken naar percentages, maar naar de verhalen erachter. Want achter elke verzuimmelding zit een mens die even niet meer kan.