Waarom ziekenhuizen vrezen voor het verbod op nulurencontracten

Margriet Bos · 2026-07-22

De Nederlandse zorgsector staat voor een ingrijpende verandering. Het kabinet wil nulurencontracten verbieden, maar ziekenhuizen zien dit als een nieuwe uitdaging in een tijd van grote personeelstekorten. Wat betekent dit voor de zorgverleners en de patiënten? Laten we het eens rustig bekijken. ### De alarmbel van de NVZ "De zorg kampt al met grote personeelstekorten", waarschuwt de NVZ. "Daarom is het belangrijk dat nieuwe wetgeving voldoende ruimte laat voor werkvormen die aansluiten bij zowel de behoeften van werkgevers als die van medewerkers die bewust kiezen voor flexibele inzet." Deze waarschuwing is niet zomaar een kreet. Het gaat om de kern van de zorg: de mensen die elke dag klaarstaan voor anderen. Ziekenhuizen maken zich zorgen dat een verbod op nulurencontracten de flexibiliteit wegneemt die juist nodig is om pieken in de zorg op te vangen. Denk aan een plotselinge toestroom van patiënten of een griepepidemie. Dan heb je mensen nodig die snel kunnen inspringen. ### Wat zijn nulurencontracten eigenlijk? Een nulurencontract is een arbeidsovereenkomst zonder vaste uren. Werknemers worden alleen betaald voor de uren die ze daadwerkelijk werken. Dit klinkt misschien onzeker, maar voor sommige zorgmedewerkers is het een bewuste keuze. Ze willen bijvoorbeeld: - Flexibiliteit om werk en privé te combineren - De mogelijkheid om naast hun studie te werken - Aanvullend inkomen naast een pensioen of ander werk Toch is er ook een keerzijde. Zonder vaste uren is er geen inkomenszekerheid. Dat kan leiden tot stress en financiële problemen. Het is dus een kwestie van balans vinden. ### De uitdaging voor ziekenhuizen Ziekenhuizen staan voor een lastige puzzel. Enerzijds willen ze vaste contracten bieden voor stabiliteit. Anderzijds hebben ze flexibele krachten nodig om onverwachte situaties op te vangen. De NVZ benadrukt dat een verbod op nulurencontracten niet mag leiden tot nog meer druk op het personeel. Stel je voor: een verpleegkundige die graag 20 uur per week werkt, maar af en toe extra uren wil draaien. Zonder nulurencontract wordt dat lastiger. Ziekenhuizen moeten dan creatievere oplossingen bedenken, zoals: - Meer gebruik van oproepcontracten met een minimum aantal uren - Samenwerking met uitzendbureaus - Interne flexpools ### Wat betekent dit voor de zorg? De discussie over nulurencontracten raakt aan een groter probleem: het tekort aan zorgpersoneel. Volgens cijfers van het CBS werken er in Nederland ruim 1,2 miljoen mensen in de zorg. Toch is er een structureel tekort van tienduizenden medewerkers. Dat wordt de komende jaren alleen maar groter. Ziekenhuizen moeten dus slim omgaan met de mensen die ze hebben. Flexibele contracten kunnen daarbij helpen, maar ze moeten wel eerlijk en transparant zijn. Niemand mag gedwongen worden om van een hongerloon te leven. ### De rol van de overheid Het is aan de overheid om wetgeving te maken die zowel werknemers beschermt als werkgevers de ruimte geeft om te organiseren. De NVZ pleit voor maatwerk. Een eenzijdig verbod op nulurencontracten kan averechts werken, vooral in de zorg waar flexibiliteit essentieel is. Denk aan een thuiszorgmedewerker die bij meerdere cliënten werkt. Haar rooster verandert elke week. Zonder flexibele contracten wordt het bijna onmogelijk om dit goed te regelen. De overheid moet dus rekening houden met de praktijk. ### Wat kunnen we verwachten? De komende maanden wordt er verder onderhandeld over de nieuwe wet. Ziekenhuizen hopen op uitzonderingen voor de zorgsector. Maar of dat gaat lukken, is nog maar de vraag. Eén ding is zeker: de discussie over nulurencontracten gaat nog lang niet voorbij. Het is een complex probleem met veel gezichten. Aan de ene kant de behoefte aan stabiliteit en zekerheid voor werknemers. Aan de andere kant de noodzaak voor flexibiliteit in een sector die onder grote druk staat. De uitdaging is om een middenweg te vinden die werkt voor iedereen. ### Tot slot Of je nu voor of tegen nulurencontracten bent, de zorg heeft dringend behoefte aan duidelijke en werkbare regels. Laten we hopen dat de overheid en de zorgsector samen tot een oplossing komen. Want uiteindelijk gaat het om één ding: goede zorg voor iedereen die het nodig heeft.