Waarom ziekenhuizen Acibadem vrezen (en wat dat voor u betekent)

Margriet Bos · 2026-08-14

Het is een woord dat steeds vaker valt in de wandelgangen van Nederlandse ziekenhuizen: Acibadem. Voor sommigen is het een succesverhaal, voor anderen een doorn in het oog. Maar wat doet deze zorgaanbieder nu precies dat ziekenhuizen zo zenuwachtig maakt? En belangrijker: wat betekent dat voor u als zorgprofessional of als iemand die zorg nodig heeft? We duiken in het verhaal achter de spanning. Acibadem is geen onbekende speler meer. Het bedrijf heeft zich in korte tijd opgewerkt tot een zakelijk succes. Maar juist dat succes wekt argwaan. Steeds meer ziekenhuizen zien Acibadem als hét voorbeeld van een zelfstandig behandelcentrum (zbc) dat de zorg uitholt. Niet omdat ze slechte zorg leveren, maar omdat ze een ander model hanteren. Een model dat draait om efficiëntie, omzet en schaalbaarheid. ### De kern van de spanning Waar ziekenhuizen vaak kampen met wachtlijsten, bureaucratie en hoge vaste lasten, draait een zbc als Acibadem anders. Ze zijn flexibeler, sneller en vaak goedkoper. Dat klinkt aantrekkelijk, maar ziekenhuizen zien het als een bedreiging. Ze vrezen dat de meest lucratieve behandelingen worden weggekaapt, terwijl zij achterblijven met de complexe, dure en minder rendabele zorg. Dat roept een belangrijke vraag op: staat Acibadem nu echt aan de kant van de ziekenhuizen, zoals ze zelf beweren? Of is dat vooral een strategische uitspraak om de gemoederen te bedaren? Het antwoord is genuanceerder dan je zou denken. ### Niet-gecontracteerde zorg: een grijs gebied Een van de heetste hangijzers is de niet-gecontracteerde zorg. Dit is zorg die niet is vastgelegd in een contract met een zorgverzekeraar. Patiënten kunnen er wel gebruik van maken, maar betalen daar vaak een hogere eigen bijdrage voor. Ziekenhuizen zeggen dat dit de solidariteit onder druk zet. Acibadem stelt juist dat ze keuzevrijheid bieden en innovatie stimuleren. - Patiënten krijgen sneller een afspraak - De zorg is vaak goedkoper voor de verzekeraar - Maar het kan leiden tot hogere kosten voor de individuele patiënt Het is een lastig evenwicht. Enerzijds wil je als zorgsysteem toegankelijk en betaalbaar blijven. Anderzijds mag er ruimte zijn voor partijen die het anders aanpakken en daarmee het systeem scherp houden. Toch blijft de vraag hangen: wie betaalt uiteindelijk de rekening? ### Wat betekent dit voor de zorgprofessional? Voor zorgprofessionals in Nederland is dit geen ver-van-mijn-bed-show. Het raakt direct aan de manier waarop jullie werken. Ziekenhuizen moeten concurreren met partijen die sneller schakelen en scherpere prijzen bieden. Dat zet de werkdruk op, maar biedt ook kansen. Wie flexibel is en meebeweegt, kan juist profiteren van de nieuwe dynamiek. Toch is er ook een gevoel van onbehagen. Want als zorg een product wordt, wat gebeurt er dan met de relatie tussen zorgverlener en patiënt? Het is een vraag die we ons allemaal moeten stellen. Niet alleen bestuurders, maar ook de mensen op de werkvloer. ### Een blik op de toekomst De relatie tussen Acibadem en de ziekenhuizen is nog lang niet uitgekristalliseerd. Wat wel duidelijk is, is dat het zorglandschap blijft veranderen. Partijen die inspelen op vraag en aanbod, zullen blijven groeien. Of dat ten koste gaat van de kwaliteit van zorg, is niet bij voorbaat gezegd. Het hangt af van hoe we als samenleving omgaan met de spanning tussen commercie en compassie. > "Zorg is geen marktproduct. Het is een maatschappelijke verantwoordelijkheid." Die uitspraak hoor je vaak, maar de praktijk is weerbarstiger. Acibadem laat zien dat er ruimte is voor een andere aanpak. Of dat goed of slecht is, hangt af van je perspectief. Ziekenhuizen zien het als een bedreiging, maar misschien is het ook een spiegel. Een spiegel die ons dwingt na te denken over hoe we zorg willen organiseren in de toekomst. De komende jaren zullen uitwijzen wie er gelijk heeft. Eén ding is zeker: de discussie is nog lang niet voorbij. En dat is misschien maar goed ook. Want alleen door het gesprek te voeren, kunnen we tot betere oplossingen komen.