Waarom het vpt palliatieve zorg fragmenteert: De Blok slaat alarm

Margriet Bos · 2026-10-01

### Een weeffout in het zorgstelsel Stel je voor: je bent ongeneeslijk ziek en wilt thuis sterven. Dat moet toch goed geregeld zijn? Volgens Jos de Blok, bestuurder van Buurtzorg, is dat dus niet zo. Hij noemt de bekostiging van palliatieve zorg via het vpt (volledig pakket thuis) een weeffout in het zorgstelsel. Eentje die leidt tot fragmentatie. Tijdens het Ronde Tafelgesprek palliatieve zorg in de Tweede Kamer op 1 oktober zei hij dit zonder er doekjes om te winden. Waarom is dat zo belangrijk? Omdat palliatieve zorg draait om kwaliteit van leven in de laatste fase. Als de financiering niet klopt, versnippert de zorg. En dat merken patiënten en hun families direct. ### Wat is het vpt precies? Het vpt is een manier om zorg thuis te leveren als alternatief voor een verpleeghuis. Je krijgt dan een volledig pakket aan zorg, afgestemd op jouw situatie. Klinkt goed, toch? Maar volgens De Blok kleeft er een groot nadeel aan: de bekostiging via het vpt is niet toegesneden op palliatieve zorg. Daardoor ontstaan er aparte potjes en schotten tussen zorgverleners. De ene zorgverlener mag dit niet doen, de andere mag dat niet declareren. Gevolg: de zorg raakt versnipperd. > “Palliatieve zorg is geen optelsom van losse handelingen. Het is een samenhangend geheel. Het vpt maakt daar een lappendeken van.” – Jos de Blok ### Waarom fragmentatie zo schadelijk is Stel dat je moeder thuis wil sterven. Ze heeft pijn, is angstig en heeft 24/7 zorg nodig. Als de ene nachtdienst iets niet mag doen omdat het niet in het vpt-pakket zit, en de volgende zorgverlener weer andere regels hanteert, dan valt ze tussen wal en schip. Dat is niet alleen inefficiënt, het is ronduit onmenselijk. De Blok pleit dan ook voor een fundamentele herziening. Niet meer denken in pakketten en regeltjes, maar in mensen. En dat begint bij een bekostigingsmodel dat palliatieve zorg als een integraal onderdeel ziet, niet als een losse module. ### Hoe het beter kan Wat is dan wél een goede aanpak? Volgens De Blok moeten we af van de versnipperde financiering. In plaats daarvan zou er één pot moeten komen voor palliatieve zorg, waar alle betrokken zorgverleners uit kunnen putten. Zo kunnen ze soepel samenwerken zonder bureaucratische drempels. Enkele suggesties die tijdens het rondetafelgesprek langskwamen: - **Eén integrale bekostiging** voor palliatieve zorg, ongeacht waar die plaatsvindt. - **Meer ruimte voor maatwerk**, zodat zorgverleners kunnen doen wat nodig is. - **Betere samenwerking** tussen huisartsen, thuiszorg, specialisten en vrijwilligers. - **Minder administratieve lasten**, zodat zorgverleners tijd hebben voor de patiënt. ### Wat betekent dit voor jou? Misschien denk je: interessant, maar wat heb ik eraan? Als je zelf of een naaste ooit palliatieve zorg nodig hebt, dan raakt dit je direct. Een goed functionerend systeem zorgt ervoor dat je waardig kunt sterven, thuis of op een plek die voor jou het beste is. Zonder gedoe, zonder dat je steeds opnieuw je verhaal moet doen. Daarom is het belangrijk dat er kritisch wordt gekeken naar het vpt. De Blok heeft een punt: ondoordachte bekostiging leidt tot onnodig lijden. En dat is iets wat we met z’n allen kunnen voorkomen. ### Conclusie De waarschuwing van Jos de Blok is een wake-upcall. Palliatieve zorg verdient een bekostiging die recht doet aan de complexiteit en het belang ervan. Het vpt zoals het nu is, werkt fragmentatie in de hand. Laten we hopen dat de politiek dit oppakt. Want uiteindelijk gaat het om mensen, niet om systemen.