Waarom vijf DICA-kwaliteitsregistraties op het spel staan

Margriet Bos · 2026-08-24

Het is een stil alarm dat misschien niet iedereen hoort, maar wel degelijk afgaat. Bente Jorritsma, vicevoorzitter van DICA/IKNL, trekt er hard aan. Vijf cruciale kwaliteitsregistraties binnen DICA dreigen namelijk te verdwijnen. En dat is geen kleine zorg, het gaat om de fundamenten van transparantie en kwaliteit in de zorg. Jorritsma's waarschuwing is helder: "Voorkom onomkeerbare schade bij toetsing kwaliteitsregistraties." Het is een appel dat tussen de regels door veel meer zegt. Het gaat niet alleen om administratieve lijsten die opgeheven worden. Het gaat om het verlies van een systeem dat laat zien wat werkt, wat beter kan en waar we naartoe moeten. Zonder dat kompas wordt sturen lastig. ### Wat betekent het verlies van deze registraties? Stel je voor dat je een kaart hebt om door een complex gebouw te navigeren, en die kaart wordt plotseling weggenomen. Dat is wat er gebeurt. Deze registraties zijn geen papieren tijgers; ze zijn de levende database waarop verbeteringen, onderzoek en beleid worden gebaseerd. Ze zorgen ervoor dat goede praktijken zichtbaar worden en dat lessen worden gedeeld. Zonder deze systemen vervalt het zicht op kwaliteit tot losse anekdotes en individuele indrukken. En dat is een riskante stap achteruit. Jorritsma benadrukt dat "transparantie niet uit de lucht valt." Het is een proces dat onderhouden moet worden, een cultuur die gevoed wordt met betrouwbare data. Als deze vijf pijlers wegvallen, brokkelt dat fundament af. De schade is inderdaad onomkeerbaar, omdat het jaren kost om zo'n vertrouwd en gedetailleerd systeem weer op te bouwen. Het vertrouwen van patiënten en professionals groeit niet terug in een dag. ### De praktische gevolgen voor professionals Voor zorgprofessionals betekent dit concreet: - **Minder houvast voor kwaliteitsverbetering:** Vergelijken met landelijke benchmarks wordt moeilijker. - **Moeilijkere onderbouwing:** Het wordt een uitdaging om interventies en veranderingen met harde data te staven. - **Verlies van collectief leren:** Fouten en successen blijven vaker binnen de muren van één instelling. - **Toenemende administratieve last:** Zonder centrale registratie kan de noodzaak voor lokale systemen toenemen, wat juist meer werk kan betekenen. De kernvraag is: willen we terug naar een tijd waarin we minder wisten over de kwaliteit van de zorg die we leveren? Jorritsma's oproep is een wake-upcall om dat niet te laten gebeuren. Het behoud van deze systemen is geen bureaucratische kwestie, het is een keuze voor veiligere en betere zorg voor iedereen. Laten we dat gesprek voeren voordat de optie om te kiezen verdwijnt.