Waarom moeilijk bereikbare patiënten gewoon in het ziekenhuis lopen
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~3 min

Digitale toegankelijkheid moet een kernwaarde zijn in de zorg, van inkoop tot implementatie. Lucille Standaard waarschuwt dat moeilijk bereikbare groepen gewoon in het ziekenhuis lopen en pleit voor een integrale aanpak.
Van inkoop tot implementatie zou digitale toegankelijkheid een kernwaarde moeten zijn bij zorgorganisaties. Dat stelt Lucille Standaar, die onlangs promoveerde op de digitalisering van de zorg. “De zogeheten moeilijk bereikbare groepen lopen gewoon rond in het ziekenhuis.”
### De paradox van de moeilijk bereikbare groep
Het klinkt tegenstrijdig: groepen die moeilijk bereikbaar zijn, maar wel gewoon in het ziekenhuis rondlopen. Toch is dat precies wat Standaar bedoelt. Het gaat om mensen die de zorg wel bezoeken, maar die buiten beeld blijven als het gaat om digitale communicatie of toegankelijke informatie. Denk aan ouderen met een beperking, mensen met een taalbarrière of patiënten die weinig digitale vaardigheden hebben.
Volgens Standaar wordt er bij de inkoop van zorgtechnologie vaak onvoldoende rekening gehouden met deze groepen. “We kijken te veel naar de gemiddelde gebruiker en vergeten de mensen die extra ondersteuning nodig hebben.”
### Van inkoop tot implementatie: een keten van aandacht
Digitale toegankelijkheid is niet iets wat je achteraf regelt. Het moet vanaf het begin meegenomen worden, van de keuze voor een leverancier tot de training van zorgpersoneel. Standaar pleit voor een integrale aanpak:
- **Inkoop:** eis dat leveranciers aantoonbaar toegankelijke oplossingen bieden, bijvoorbeeld met eenvoudige bediening en ondersteuning voor hulpverleners.
- **Implementatie:** betrek zorgverleners en patiënten bij de introductie, zodat drempels direct zichtbaar worden.
- **Evaluatie:** monitor continu of alle doelgroepen daadwerkelijk geholpen worden.
“Als je alleen naar de techniek kijkt, mis je de essentie. Het gaat om mensen,” benadrukt Standaar.
### Wat betekent dit voor persoonlijke alarmering?
Voor de sector persoonlijke alarmering is deze boodschap bijzonder relevant. Ouderen die een persoonlijk alarm gebruiken, zijn vaak afhankelijk van eenvoudige en betrouwbare technologie. Als de bediening te ingewikkeld is of de informatie niet toegankelijk, haakt juist de doelgroep af die het hardst bescherming nodig heeft.
> “Toegankelijkheid is geen luxe, het is een voorwaarde voor veilige zorg,” aldus Standaar.
Bij de aanschaf van een persoonlijk alarm voor senioren is het dus verstandig om niet alleen naar de prijs te kijken, maar ook naar gebruiksgemak, ondersteuning en bereikbaarheid van hulpdiensten. Een alarm dat €30 per maand kost maar niet intuïtief werkt, is duurder dan een iets duurder systeem dat wél aansluit bij de gebruiker.
### Concreet aan de slag
Zorgorganisaties die met persoonlijke alarmering werken, kunnen vandaag nog stappen zetten. Begin met een inventarisatie van de doelgroep: wie zijn de moeilijk bereikbare patiënten? Vervolgens kunt u bij leveranciers navragen hoe zij toegankelijkheid borgen. En betrek vooral de eindgebruikers zelf bij de keuze en implementatie.
Standaard besluit: “We moeten af van de gedachte dat toegankelijkheid een extraatje is. Het is de basis van goede zorg.”