Waarom meer salaris zorgpersoneel niet aan het werk krijgt
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~5 min

Zes jaar lang probeert de zorg medewerkers te verleiden tot meer uren. Zonder resultaat. De poll van deze week bevestigt: een hoger salaris is niet de sleutel. Wat dan wel?
Zes jaar lang is er geprobeerd om zorgmedewerkers te verleiden om meer uren te draaien. Denk aan hogere salarissen, bonussen, flexibelere roosters – noem het maar op. En toch is er nauwelijks iets veranderd. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, blijft hardnekkig hoog. De uitslag van de poll van deze week bevestigt dat beeld opnieuw.
Het is een frustrerende situatie, zeker als je bedenkt hoe hard de zorg om handen tekortkomt. Want laten we eerlijk zijn: we hebben iedereen nodig. Toch lijkt geld niet de oplossing te zijn. Dat is een belangrijke les, maar ook een uitdaging. Want als een hoger salaris niet de sleutel is, wat is het dan wél?
### De cijfers liegen er niet om
Uit de poll die we onlangs hielden, blijkt dat een grote groep zorgmedewerkers bewust kiest voor minder uren. Niet omdat ze niet willen werken, maar omdat hun huidige werkdagen simpelweg al zwaar genoeg zijn. En dat is een signaal dat we niet mogen negeren.
Denk bijvoorbeeld aan iemand die drie diensten van acht uur draait. Die persoon is na zo'n dag niet alleen fysiek op, maar ook mentaal. En dan moet er thuis ook nog van alles gebeuren. Het is niet vreemd dat vier dagen al voelt als een volle werkweek.
- Werkdruk is de grootste reden om niet meer te werken
- Salaris speelt een rol, maar is niet doorslaggevend
- Flexibiliteit en hersteltijd wegen zwaarder dan geld
### Waarom een hoger salaris niet genoeg is
Je zou denken: geef ze meer geld en ze komen vanzelf. Maar de realiteit is weerbarstiger. Veel zorgmedewerkers geven aan dat een salarisverhoging niet opweegt tegen de extra belasting van een extra dienst. Het gaat namelijk niet alleen om de uren zelf, maar ook om wat die uren met je doen.
Een verpleegkundige die van 24 naar 32 uur gaat, verdient meer. Maar ze draait ook meer avonddiensten, meer weekenden en heeft minder tijd om bij te komen. Op papier klinkt het aantrekkelijk, in de praktijk houdt ze het vaak geen jaar vol. Dat zien we terug in de pollresultaten en dat zien we ook terug in de praktijk.
### Wat zorgmedewerkers wél willen
Als we de polluitslag naast de dagelijkse praktijk leggen, komt er een duidelijk beeld naar voren. Het gaat niet om meer geld, maar om meer regie. Zorgmedewerkers willen inspraak in hun rooster. Ze willen weten waar ze aan toe zijn en ze willen ruimte om hun werk vol te houden.
Denk aan iemand die graag drie lange dagen draait en dan vier dagen vrij is. Of iemand die juist liever korte diensten draait, verspreid over de week. Die vrijheid is voor veel mensen goud waard. En het kost de werkgever vaak helemaal niet eens zoveel extra geld.
> "Het is niet dat we niet willen, het is dat we niet kánnen op deze manier." – een zorgmedewerker uit de poll
### De rol van werkgevers
Werkgevers in de zorg staan voor een lastige opgave. Ze moeten het rooster rond krijgen met minder mensen, terwijl de zorgvraag blijft stijgen. Maar de oplossing ligt misschien niet in het verhogen van het aantal uren per persoon, maar in het slimmer organiseren van het werk.
Denk aan het inzetten van ondersteunend personeel voor administratieve taken. Of het aanpassen van de zorg op de momenten dat er wél mensen beschikbaar zijn. Het vraagt om creativiteit en lef, maar het kan wel het verschil maken.
### Een bredere blik op de zorg
De discussie over deeltijdwerk in de zorg gaat uiteindelijk over meer dan alleen roosters en salarissen. Het gaat over hoe we zorg willen organiseren in Nederland. Over welke waarde we hechten aan het welzijn van de mensen die voor ons zorgen.
Een hoger salaris is mooi, maar het is geen wondermiddel. Zorgmedewerkers willen zich gewaardeerd voelen, gehoord worden en vooral niet opbranden. Als we die basis op orde krijgen, komen die extra uren misschien vanzelf.
### Conclusie: tijd voor een andere aanpak
De polluitslag is duidelijk: zes jaar lang hetzelfde beleid heeft niet gewerkt. Het is tijd om anders te denken over werkuren in de zorg. Niet vanuit de vraag 'hoe krijgen we ze aan het werk?', maar vanuit de vraag 'hoe zorgen we dat ze het werk kunnen blijven doen?'.
Dat begint met luisteren naar wat zorgmedewerkers écht nodig hebben. En zoals de poll laat zien: dat is lang niet altijd meer geld. Soms is het gewoon een beetje lucht, vertrouwen en begrip. En dat is misschien wel de belangrijkste les van allemaal.