Waarom meer salaris zorgpersoneel niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

We vroegen het aan onze lezers, en de uitslag was opmerkelijk duidelijk. Zes jaar geleden klonk dezelfde roep om meer uren te maken in de zorg, en vandaag de dag is er nog steeds weinig veranderd. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, blijft hardnekkig hoog. Ondanks tientallen projecten, bonussen en campagnes om mensen te verleiden om meer uren te draaien, blijft de klus onafgemaakt. De poll van deze week bevestigt wat velen al vermoedden: een hoger salaris is niet de sleutel. Maar wat is het dan wel? We duiken in de cijfers, de verhalen en de praktijk om te begrijpen waarom zorgpersoneel vasthoudt aan hun huidige uren, en wat werkgevers écht kunnen doen om verandering te brengen. ### De harde cijfers achter de deeltijdtrend Uit de meest recente CBS-cijfers blijkt dat bijna 60 procent van de zorgmedewerkers minder dan 36 uur per week werkt. Dat is al jaren stabiel, ondanks de groeiende vraag naar zorg. In 2018 was dat percentage vrijwel identiek, en de beloftes van politici en bestuurders ten spijt, is er geen verschuiving zichtbaar. - Ongeveer 1 op de 3 zorgmedewerkers werkt 32 uur of minder. - Vrouwen vormen de overgrote meerderheid van het deeltijdpersoneel. - De zorgsector heeft het hoogste percentage deeltijdwerkers van alle sectoren in Nederland. Dit is geen verwijt aan individuele medewerkers. Het is een systeemvraagstuk. Maar om het op te lossen, moeten we eerst begrijpen waarom mensen niet meer uren maken. ### Salaris blijkt niet de doorslaggevende factor De uitslag van onze poll is glashelder: slechts een kleine minderheid van de respondenten gaf aan dat een hoger salaris hen zou overhalen om meer uren te werken. Natuurlijk speelt geld een rol, maar het is niet de heilige graal. Wat wél steeds terugkomt in de reacties is de werkdruk. Veel zorgmedewerkers geven aan dat de combinatie van fysiek zwaar werk, administratieve rompslomp en emotionele belasting hen uitput. Meer uren betekent voor hen niet meer salaris, maar meer van hetzelfde. En dat is geen aantrekkelijk vooruitzicht. > "Ik werk nu 24 uur per week. Als ik 32 uur zou werken, zou ik waarschijnlijk binnen een jaar opgebrand zijn. Het gaat niet om het geld, het gaat om overleven." – Reactie van een lezer ### Wat zorgmedewerkers wél willen Als salaris niet de sleutel is, wat dan wel? Onze poll en de gesprekken die we voerden, wijzen op een aantal andere factoren die veel zwaarder wegen. - **Flexibiliteit**: De mogelijkheid om zelf je rooster te bepalen, blijkt voor veel mensen een doorslaggevende reden om te blijven werken. Vaste dagen, vaste tijden, maar wel met zeggenschap over je eigen agenda. - **Minder administratie**: Zorgmedewerkers willen zorg verlenen, geen formulieren invullen. Het verminderen van registratiedruk zou de werkdruk aanzienlijk verlagen. - **Waardering en ondersteuning**: Niet alleen in woorden, maar ook in daden. Denk aan goede begeleiding, voldoende pauzes en een luisterend oor van leidinggevenden. - **Doorgroeimogelijkheden**: Veel deeltijders voelen zich opgesloten in hun functie. Een duidelijk pad naar meer verantwoordelijkheid of specialisatie kan motiveren om meer uren te maken. ### De rol van werkgevers en beleid Werkgevers in de zorg staan voor een lastige opgave. Ze kunnen niet simpelweg het salaris verhogen en hopen dat het probleem oplost. De uitdaging zit hem in het herontwerpen van de zorgbaan zelf. Dat betekent investeren in goede roostersoftware die rekening houdt met persoonlijke voorkeuren. Het betekent ook het anders organiseren van taken, zodat zorgmedewerkers zich kunnen focussen op waar ze goed in zijn. En het vraagt om een cultuur waarin uitgesproken wordt dat deeltijdwerk niet per definitie minder ambitieus is. Daarnaast ligt er een taak voor de overheid. De huidige fiscale regels maken het voor veel partners onaantrekkelijk om meer te gaan werken, omdat ze in een hogere belastingschijf vallen. Een herziening van het belastingstelsel zou een verschil kunnen maken, maar dat is een politieke keuze die tijd kost. ### Wat betekent dit voor de toekomst? Zolang we blijven hameren op salaris als oplossing, blijven we voorbijgaan aan de kern van het probleem. De zorg heeft geen medewerkers nodig die zich schuldig voelen over hun contracturen. De zorg heeft medewerkers nodig die zich gesteund voelen, die trots zijn op hun werk en die de energie hebben om meer te geven. De poll van deze week is een wake-upcall. Het is tijd om het gesprek te verleggen van geld naar werkplezier, van uren naar kwaliteit. Alleen dan kunnen we de zorg toekomstbestendig maken. Heb jij zelf een idee over hoe we meer zorgmedewerkers kunnen motiveren? Deel het in de reacties, we lezen graag mee.