Waarom meer salaris zorgpersoneel niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar lang is er geprobeerd om zorgmedewerkers te verleiden om meer uren te draaien. Hogere salarissen, flexibelere roosters, bonussen – je zou denken dat er inmiddels wel iets zou zijn veranderd. Toch is het aantal deeltijders in de zorg vrijwel gelijk gebleven. De uitslag van onze poll bevestigt wat velen al vermoedden: geld is niet de sleutel. Het is een harde conclusie, vooral voor beleidsmakers die al jaren met goede bedoelingen aan de slag zijn. Maar als we eerlijk zijn, weten we het eigenlijk allemaal wel. Mensen kiezen niet voor een baan in de zorg vanwege het salaris. Ze kiezen ervoor omdat ze iets willen betekenen voor anderen. En dat is precies waar het wringt. ### De cijfers liegen niet Uit de poll van deze week blijkt dat een ruime meerderheid van de zorgmedewerkers aangeeft dat een hoger salaris hen niet zou overhalen om meer uren te werken. Slechts een klein percentage noemt geld als belangrijkste motivator. Dat is opvallend, zeker gezien de voortdurende discussies over salarisverhogingen in de sector. De redenen om in deeltijd te blijven werken zijn divers. Denk aan: - De combinatie van werk en zorgtaken voor kinderen of ouderen - De hoge werkdruk die bij fulltime werken simpelweg te zwaar wordt - Het verlangen naar een betere balans tussen werk en privéleven - Gezondheidsklachten die fulltime werken onmogelijk maken Het is niet zo dat zorgmedewerkers lui zijn of geen ambitie hebben. Integendeel. De meesten werken keihard, maar ze hebben grenzen ontdekt en bewaken die nu beter dan vroeger. ### Waarom geld niet het antwoord is Stel je voor: je werkt al drie jaar als verpleegkundige op een drukke afdeling. Elke dag geef je alles, maar je voelt dat de zorgvraag blijft stijgen terwijl de tijd voor echte aandacht voor patiënten afneemt. Zou jij dan meer uren gaan werken voor een paar honderd euro extra per maand? Waarschijnlijk niet. Uit onderzoek blijkt keer op keer dat waardering, autonomie en een goede werksfeer minstens zo belangrijk zijn als het salaris. Zorgmedewerkers willen gezien worden. Ze willen inspraak hebben in hun rooster. Ze willen het gevoel hebben dat hun werk ertoe doet. Een hoger salaris is natuurlijk welkom, maar het lost het onderliggende probleem niet op. Het probleem is dat de zorg zodanig onder druk staat dat fulltime werken voor veel mensen fysiek en mentaal niet vol te houden is. Dat is geen kwestie van motivatie, maar van realiteit. ### Wat dan wél zou helpen? Als geld niet de oplossing is, wat dan wel? De poll geeft ook daar een interessante inkijk in. Zorgmedewerkers noemen onder andere: - Meer zeggenschap over hun eigen rooster - Structureel minder administratieve lasten - Betere ondersteuning van leidinggevenden - Mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling binnen werktijd - Een cultuur waarin pauzes écht pauzes zijn Het gaat dus niet om grote, dure maatregelen. Het gaat om respect en vertrouwen. Om het gevoel dat je ertoe doet, niet alleen voor je patiënten, maar ook voor je organisatie. ### De rol van de werkgever Werkgevers in de zorg staan voor een enorme uitdaging. Ze moeten roosters rond krijgen, kwaliteit leveren en tegelijkertijd hun medewerkers tevreden houden. Het is verleidelijk om te denken dat een salarisverhoging het probleem oplost, maar de realiteit is weerbarstiger. Wat wél werkt, is het voeren van goede gesprekken. Niet één keer per jaar tijdens een functioneringsgesprek, maar continu. Vraag je medewerkers wat ze nodig hebben om meer uren te draaien. Soms is het antwoord verrassend simpel: een vaste dag vrij, een andere taakverdeling of simpelweg meer waardering. ### Een nieuw perspectief nodig Zes jaar lang is er weinig veranderd. Dat betekent niet dat we moeten stoppen met proberen, maar wel dat we onze aanpak moeten heroverwegen. Blijven inzetten op salarisverhogingen terwijl de doelgroep aangeeft dat dit niet de doorslag geeft, is geen goed besteed beleid. Het is tijd voor een ander gesprek. Een gesprek over hoe we de zorg zo kunnen organiseren dat mensen er graag willen werken, ook voor meer uren. Dat vraagt om lef, creativiteit en vooral om goed luisteren naar de mensen die het elke dag doen. De uitslag van de poll is geen tegenvaller. Het is een kans. Een kans om de zorg écht beter te maken, niet door meer geld, maar door meer begrip. En dat begint bij het stellen van de juiste vragen.