Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet naar meer uren beweegt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar geleden klonk dezelfde roep als vandaag: zorgmedewerkers moeten meer uren gaan werken. Er liggen tientallen plannen, pilots en projecten op tafel om dat voor elkaar te krijgen. Toch is er weinig veranderd. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, blijft hardnekkig hoog. En de uitslag van onze poll van deze week laat precies zien waarom. We vroegen jullie wat er volgens jullie écht nodig is om meer uren te maken in de zorg. Het antwoord was opvallend eenduidig. En nee, het ligt niet aan het salaris. ### Wat de poll ons vertelt Meer dan 1.200 zorgprofessionals uit heel Nederland reageerden op de vraag: "Wat zou jou overhalen om meer uren te werken?" De antwoorden zijn duidelijk: - **Flexibiliteit in roosters** werd het vaakst genoemd (42%) - **Minder administratieve lasten** volgde op de tweede plek (31%) - **Een hoger salaris** bleef steken op 18% - **Andere redenen** (zoals betere kinderopvang of reistijd) maakten 9% uit Dat is een opvallende uitkomst, zeker omdat veel werkgevers de afgelopen jaren vooral inzetten op financiële prikkels. Denk aan toeslagen, eindejaarsbonussen of een hoger uurtarief voor extra diensten. Maar blijkbaar is dat niet de sleutel. ### Waarom salaris niet de oplossing is Natuurlijk: geld doet ertoe. Niemand werkt voor niets. Maar in de zorg spelen andere factoren een minstens zo grote rol. Uit de reacties blijkt dat veel medewerkers zich vooral vastlopen op de combinatie van werk en privéleven. Een vaste ochtenddienst is voor een alleenstaande ouder bijvoorbeeld lastig te combineren met schooltijden. En een avonddienst betekent vaak dat je partner ook moet oppassen, of dat je kinderopvang moet regelen. Daar komt bij dat de administratieve druk enorm is. Zorgmedewerkers geven aan dat ze na een dienst van acht uur nog minstens een uur bezig zijn met registraties, verslagen en overdrachten. Dat schrikt af. Want wie wil er nou 10 uur per dag weg zijn van huis, waarvan een groot deel niet eens direct met de zorg te maken heeft? > "Ik zou best 36 uur willen werken, maar dan moet ik wel zeker weten dat ik mijn administratie op het werk kan afronden. Nu neem ik het vaak mee naar huis, en dat is op den duur niet vol te houden." – Reactie van een verpleegkundige uit de poll ### De rol van werkgevers en beleid De uitslag is een signaal aan zorginstellingen en beleidsmakers. Het is tijd om niet langer alleen naar het salaris te kijken, maar naar de randvoorwaarden. Concreet betekent dat: - **Zelfroosteren** stimuleren, zodat medewerkers meer regie hebben over hun eigen tijd - **Administratieve processen** vereenvoudigen, bijvoorbeeld door betere software of meer ondersteunend personeel - **Kinderopvang** aanbieden op de locatie of in ieder geval flexibelere opvangmogelijkheden - **Reistijd** verminderen door thuiswerken mogelijk te maken waar dat kan, bijvoorbeeld voor administratieve taken Dat klinkt misschien als een lange lijst, maar het hoeft niet allemaal tegelijk. Zelfs één maatregel kan al verschil maken. Een zorginstelling in Overijssel experimenteert bijvoorbeeld met een vierdaagse werkweek van 32 uur, met behoud van salaris. De eerste resultaten zijn positief: het ziekteverzuim daalde met 15% en het aantal medewerkers dat meer uren wil werken steeg met 20%. ### Wat betekent dit voor jou? Misschien herken je jezelf in de uitslag. Je zou best meer uren willen maken, maar de omstandigheden maken dat lastig. Dat is geen gebrek aan motivatie. Het is een gebrek aan mogelijkheden. En dat is precies waar werkgevers aan moeten werken. Dus als je leidinggevende binnenkort weer vraagt waarom je niet meer uren draait, kun je dit artikel laten zien. Niet om te klagen, maar om het gesprek te openen. Want de zorg heeft jouw handen hard nodig. En jij verdient een werkplek waar dat ook echt mogelijk is. ### Tot slot De poll is gesloten, maar het gesprek is nog niet voorbij. Wat zou voor jou het verschil maken? Deel je ideeën hieronder, of praat erover met je collega's. Hoe meer we dit onderwerp bespreken, hoe groter de kans dat er iets verandert. En wie weet staat over zes jaar het aantal deeltijders wél lager.