Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet naar fulltime krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Het is een vraag die al jaren door de zorgsector speelt: waarom werken zoveel zorgmedewerkers in deeltijd, en wat zou hen kunnen overhalen om meer uren te draaien? Het antwoord lijkt voor de hand te liggen: meer geld. Maar de realiteit is weerbarstiger. Uit de poll van deze week blijkt opnieuw dat een hoger salaris niet de sleutel is. In zes jaar tijd is er namelijk vrijwel niets veranderd aan het hoge aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt. Alle projecten om mensen te verleiden meer uren te gaan werken ten spijt. De uitslag van de poll van deze week weerspiegelt dat. Het roept de vraag op: waar zit dan wél de crux? ### De cijfers liegen er niet om We hebben het over een structureel probleem. Terwijl de zorgvraag blijft groeien, blijft het aanbod van uren achter. Veel zorgmedewerkers kiezen bewust voor minder uren, en dat heeft zelden alleen met geld te maken. Uit de poll-resultaten komt een ander beeld naar voren: werkdruk, roosters en gebrek aan regie spelen een veel grotere rol. Denk bijvoorbeeld aan iemand die drie dagen per week werkt. Die persoon wordt geacht flexibel te zijn, maar krijgt te maken met wisselende diensten en weinig inspraak. Dan is het niet vreemd dat iemand vasthoudt aan een kleiner contract. Het gaat niet om de euro's, maar om de balans. ### Wat zorgmedewerkers zelf zeggen In gesprekken met zorgprofessionals komt steeds hetzelfde naar voren. Het is niet zo dat ze geen extra inkomen kunnen gebruiken. Maar de prijs die ze ervoor betalen in energie en vrije tijd is te hoog. Een van de respondenten verwoordde het treffend: > "Ik zou best meer willen werken, maar niet als dat betekent dat ik nooit weet wanneer ik vrij ben." Die uitspraak vat de kern van het probleem samen. Het gaat om voorspelbaarheid en waardering voor het werk dat al gedaan wordt. Zolang dat ontbreekt, blijft een hoger salaris een druppel op een gloeiende plaat. ### Waarom salarisverhoging niet genoeg is Natuurlijk: een hoger salaris is voor veel mensen welkom. Niemand zegt nee tegen meer geld. Maar uit onderzoek en praktijkervaring blijkt dat het effect op het aantal gewerkte uren beperkt is. Zeker in de zorg, waar de intrinsieke motivatie hoog is, weegt de werkomgeving vaak zwaarder dan het salarisstrookje. - **Roosters die voorspelbaar zijn** geven medewerkers rust en ruimte om te plannen. - **Meer inspraak in werktijden** zorgt voor een gevoel van eigen regie. - **Erkenning voor het werk** dat al wordt gedaan, verhoogt de betrokkenheid. ### Wat wél zou kunnen werken Als we de poll-uitslag serieus nemen, ligt de oplossing niet in een eenmalige salarisverhoging. Zorgorganisaties zouden vooral moeten inzetten op flexibiliteit met behoud van vastigheid. Dat klinkt tegenstrijdig, maar het komt neer op maatwerk. De ene medewerker wil graag vier dagen werken, de ander juist twee lange dagen. Daarnaast speelt de roostercultuur een grote rol. Wie zelf kan meebepalen wanneer hij of zij werkt, is eerder bereid om extra uren te pakken. En dat hoeft niet eens altijd te betekenen dat er meer salaris tegenover staat. Soms is een vaste vrije dag al genoeg om iemand over de streep te trekken. ### De rol van werkgevers Werkgevers in de zorg hebben dus meer in handen dan ze vaak denken. Het begint met luisteren naar wat medewerkers écht nodig hebben. Een enquête is een mooi begin, maar het gesprek aangaan is beter. Waarom werkt iemand minder? Is het de zorg voor kinderen, mantelzorg, of simpelweg de behoefte aan rust? Die gesprekken leveren vaak verrassende inzichten op. En ze laten zien dat de oplossing niet altijd duur hoeft te zijn. Een beter rooster, een vast team of een andere taakverdeling kan al een wereld van verschil maken. Het vraagt alleen om durf om buiten de gebaande paden te denken. ### Conclusie: tijd voor een andere aanpak De poll-uitslag is duidelijk: zes jaar lang is er weinig veranderd, en dat komt omdat we telkens naar hetzelfde middel grijpen. Een hoger salaris is niet de sleutel. Het is tijd voor een bredere kijk op wat zorgmedewerkers motiveert. Dat vraagt om lef van bestuurders en managers, maar de potentie is groot. Als we zorgmedewerkers écht meer uren willen laten draaien, moeten we hen eerst het gevoel geven dat hun tijd ertoe doet. Dat is niet alleen een kwestie van geld, maar van respect, vertrouwen en ruimte voor persoonlijke omstandigheden. Pas dan gaan de cijfers misschien echt bewegen.