Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar geleden was het al een probleem, en vandaag de dag is het nog steeds niet opgelost: het hoge aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt. Ondanks talloze projecten en initiatieven om mensen te verleiden om meer uren te maken, blijft het beeld opvallend stabiel. De uitslag van onze poll van deze week bevestigt dat beeld opnieuw. Maar wat zegt dat eigenlijk over de zorgsector als geheel? Het is een onderwerp dat me al jaren bezighoudt. Ik spreek dagelijks zorgprofessionals en ouderen, en ik zie keer op keer dat de werkelijkheid weerbarstiger is dan beleidsstukken doen vermoeden. Laten we eens goed kijken naar wat er nu echt speelt. ### Wat de poll ons vertelt De poll-uitslag is duidelijk: een hoger salaris wordt door de meeste deelnemers niet gezien als de sleutel om meer uren te gaan werken. Dat is opvallend, want in het publieke debat lijkt geld vaak hét antwoord op de personeelstekorten in de zorg. Toch wijst de praktijk in een andere richting. De respondenten geven aan dat andere factoren zwaarder wegen. Denk aan: - Werkdruk en administratieve lasten die onevenredig hoog zijn - Gebrek aan flexibiliteit in roosters, waardoor werk en privé moeilijk te combineren zijn - Onvoldoende waardering voor het vak, zowel vanuit de organisatie als vanuit de maatschappij - Fysieke en mentale belasting die toeneemt naarmate de werkweek langer wordt Het is niet zo dat salaris er niet toe doet. Natuurlijk speelt het een rol. Maar het is niet de doorslaggevende factor die mensen over de streep trekt om structureel meer uren te draaien. Dat inzicht is belangrijk voor werkgevers die met goede bedoelingen hun personeel proberen te behouden en te laten groeien. ### Waarom deeltijdwerk zo hardnekkig is De zorg kent een lange traditie van deeltijdwerk. Voor veel medewerkers, vooral vrouwen, is dat een bewuste keuze geweest om werk en zorgtaken te combineren. Maar inmiddels is het ook een cultuur geworden. Wie fulltime werkt, wordt soms zelfs vreemd aangekeken. Die cultuur verander je niet zomaar met een salarisverhoging of een wervingscampagne. Daar komt bij dat de zorg zwaar is. Wie 36 uur per week op de werkvloer staat, heeft te maken met fysieke inspanning, emotionele momenten en hoge verantwoordelijkheid. Het is niet vreemd dat veel mensen kiezen voor een werkweek van 24 of 28 uur. Ze willen hun vak goed uitoefenen, maar ook overeind blijven. ### Wat dan wél werkt? Als geld niet de oplossing is, wat dan wel? De afgelopen jaren zijn er verschillende experimenten geweest. En hoewel er geen wondermiddel bestaat, zijn er wel degelijk aanknopingspunten. Ten eerste: échte roostervrijheid. Zorgmedewerkers die zelf kunnen bepalen wanneer ze werken, blijken vaker bereid om extra uren te draaien. Het gaat om vertrouwen en eigen regie. Ten tweede: een vermindering van administratieve taken. Zorgverleners willen zorg verlenen, niet achter een computer zitten. Elke minuut die ze terugkrijgen voor de patiënt, is een minuut die ze eerder zien zitten om langer te werken. Daarnaast speelt loopbaanperspectief een rol. Wie ziet dat er groeimogelijkheden zijn binnen de organisatie, is eerder geneigd om zich te committeren. En laten we de sfeer niet vergeten. Een team waarin mensen zich gesteund en gewaardeerd voelen, heeft een veel lagere drempel om extra diensten op te pakken. ### Wat betekent dit voor de ouderenzorg? Voor de ouderenzorg is dit onderwerp extra urgent. De vraag naar zorg groeit, terwijl het aantal handen aan het bed stagneert. Als we er niet in slagen om medewerkers te motiveren om meer uren te maken, komen we voor enorme uitdagingen te staan. Het is daarom zaak dat werkgevers verder kijken dan de portemonnee. Een persoonlijk alarm kan overigens helpen om de druk op zorgmedewerkers te verlagen. Wanneer ouderen langer zelfstandig blijven wonen met de juiste ondersteuning, wordt de zorgvraag beter spreidbaar. Dat is geen oplossing voor het deeltijdvraagstuk, maar het verlicht wel de druk op het systeem. ### Conclusie: tijd voor een andere benadering De poll-uitslag is een wake-upcall. We blijven investeren in salarisverhogingen en bonussen, maar de echte winst ligt elders. Het wordt tijd dat we luisteren naar wat zorgmedewerkers écht nodig hebben: respect, ruimte en regie. Pas dan gaan we misschien zien dat het aantal deeltijders langzaam maar zeker afneemt. Laten we de komende jaren niet weer zes jaar wachten. De zorg verdient beter, en de mensen die er werken ook.