Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar geleden was het al een probleem. En vandaag de dag is er nog steeds vrijwel niets veranderd. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, blijft hardnekkig hoog. Ondanks alle projecten, pilots en mooie beloften om mensen te verleiden meer uren te draaien. De uitslag van de poll van deze week maakt het pijnlijk duidelijk: een hoger salaris is niet de sleutel. Dat klinkt misschien verrassend. Vooral omdat geld vaak wordt gezien als de heilige graal in arbeidsmarktdiscussies. Maar de realiteit is weerbarstiger. En dat vraagt om een andere kijk op het probleem. ### Wat de poll ons vertelt We legden de vraag voor aan onze lezers. En het antwoord was opvallend eenduidig. Niet de portemonnee, maar andere factoren bepalen of iemand meer uren wil werken. Denk aan werkdruk, roosters en de balans tussen werk en privéleven. De uitslag bevestigt wat we in de praktijk al langer horen van zorgprofessionals. Het gaat niet om het uurtarief. Het gaat om de vraag of het werk vol te houden is. En of er ruimte is voor herstel. ### Waarom geld alleen niet genoeg is Een hoger salaris lost het onderliggende probleem niet op. Stel je voor: je werkt al jaren in de zorg. Je houdt van je vak, maar je bent moe. De roosters zijn krap, de administratie stapelt zich op en je hebt het gevoel dat je overal tegelijk moet zijn. Dan komt er een aanbod: meer geld voor meer uren. Klinkt aantrekkelijk, maar het betekent ook: nog minder vrije tijd. Nog meer druk. Nog minder ruimte om op te laden. Voor veel mensen is dat geen eerlijke ruil. Uit onderzoek blijkt keer op keer dat werkplezier en autonomie minstens zo belangrijk zijn als salaris. Mensen willen invloed op hun rooster. Ze willen waardering voelen. En ze willen het gevoel hebben dat hun werk ertoe doet. ### Wat dan wél werkt? Als salaris niet de sleutel is, wat dan wel? De poll geeft een duidelijke richting. Het gaat om maatwerk. Om oplossingen die aansluiten bij de levensfase en persoonlijke situatie van de medewerker. - **Flexibele roosters**: de mogelijkheid om zelf mee te denken over werktijden. - **Taakdifferentiatie**: niet elke zorgmedewerker hoeft alles te doen. Door taken slim te verdelen, blijft het werk behapbaar. - **Mentale ondersteuning**: een luisterend oor en ruimte voor feedback kunnen wonderen doen. - **Loopbaanpaden**: duidelijkheid over groei en ontwikkeling binnen de organisatie. Dit zijn geen toverformules. Maar ze raken wel aan de kern van het probleem. En ze zijn concreet genoeg om mee aan de slag te gaan. ### De rol van leidinggevenden Een van de meest onderschatte factoren is de relatie met de directe leidinggevende. Een goede leidinggevende ziet wat iemand nodig heeft. Die durft het gesprek aan te gaan over belasting en belastbaarheid. En die zoekt samen naar oplossingen. Juist dat persoonlijke contact maakt het verschil. Niet het cao-overleg in Den Haag, maar het dagelijkse gesprek op de werkvloer. Daar wordt bepaald of iemand blijft of vertrekt. En of iemand meer uren wil maken of juist minder. ### Wat betekent dit voor de toekomst? De zorg staat onder druk. De vergrijzing neemt toe en de vraag naar zorg stijgt. Tegelijkertijd kampen we met een tekort aan personeel. In die context is het extra belangrijk om te luisteren naar wat medewerkers écht nodig hebben. Meer van hetzelfde werkt niet. De afgelopen zes jaar hebben dat bewezen. Het is tijd voor een andere aanpak. Een aanpak die niet uitgaat van geld, maar van mensen. ### Een oproep aan werkgevers Werkgevers in de zorg doen er goed aan om de uitslag van deze poll ter harte te nemen. Kijk niet alleen naar de cijfers, maar ook naar de verhalen erachter. Vraag je medewerkers wat hen zou helpen om meer uren te draaien. En wees bereid om te experimenteren. Soms zijn de oplossingen verrassend eenvoudig. Een beter rooster. Een gezamenlijke lunch. Een moment van waardering. Het zijn vaak de kleine dingen die het verschil maken. De poll van deze week is geen eindpunt, maar een begin. Een uitnodiging om het gesprek aan te gaan. En om te stoppen met het najagen van oplossingen die niet werken. Want één ding is duidelijk geworden: de sleutel ligt niet in het salaris. Die ligt in het begrijpen van wat mensen beweegt. ### Tot slot We blijven dit onderwerp volgen. Want het is te belangrijk om te laten rusten. De komende weken duiken we dieper in de factoren die wél het verschil maken. Heb je zelf ervaringen of ideeën? Deel ze gerust. Het gesprek is nog lang niet voorbij.