Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

De afgelopen zes jaar is er opvallend weinig veranderd aan het hoge aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt. Ondanks tientallen projecten, stimuleringsregelingen en goede bedoelingen blijft het aantal deeltijders in de zorg hardnekkig hoog. De uitslag van de poll van deze week laat precies zien waarom: een hoger salaris is niet de sleutel. Dat roept direct een vraag op. Wat is dan wél de sleutel? Want laten we eerlijk zijn: iedereen in de zorg verdient een eerlijk loon. Maar als we denken dat alleen meer geld zorgmedewerkers over de streep trekt om meer uren te draaien, slaan we de plank mis. De realiteit is weerbarstiger. ### De hardnekkige deeltijdcultuur in de zorg Nederland kent een unieke deeltijdcultuur, en de zorg is daar hét voorbeeld van. Ruim de helft van de zorgmedewerkers werkt in deeltijd, vaak tussen de 24 en 32 uur per week. Dat is niet nieuw, maar het is wel zorgwekkend. Zeker nu de zorgvraag blijft stijgen en we steeds meer personeel tekortkomen. Toch is het beeld dat zorgmedewerkers niet zouden willen werken, te simpel. Uit gesprekken en onderzoeken komt een veel genuanceerder beeld naar voren. Het gaat niet om onwil, maar om omstandigheden. Denk aan: - De combinatie van werk met zorg voor kinderen of ouderen - De fysieke en mentale belasting van het werk - Reistijd en onregelmatige diensten - Gebrek aan goede roosters die aansluiten bij het privéleven ### Wat de poll laat zien De poll van deze week bevestigt wat veel zorgmanagers al vermoedden. Slechts een klein deel van de ondervraagden noemt salaris als belangrijkste reden om meer uren te gaan werken. De meerderheid wijst naar andere factoren. En dat is een belangrijk signaal voor werkgevers. Want als je als zorginstelling het rooster wilt vullen, zul je verder moeten kijken dan de cao. Het gaat om maatwerk. Om een rooster dat voorspelbaar is. Om een team waarin je je gewaardeerd voelt. Om werk dat je energie geeft in plaats van alleen maar kost. ### Waarom salarisverhoging alleen niet werkt Een hoger salaris klinkt altijd aantrekkelijk. Maar uit onderzoek blijkt dat het effect op het aantal gewerkte uren beperkt is. Waarom? Omdat veel zorgmedewerkers bewust kiezen voor een balans tussen werk en privé. Meer geld betekent niet automatisch dat ze die balans willen opgeven. Daar komt bij dat een hoger uurtarief voor sommigen juist een reden is om minder te gaan werken. Ze verdienen dan genoeg met minder uren. En dat is precies het tegenovergestelde van wat je als werkgever hoopt te bereiken. ### Wat wél helpt om meer uren te werken Gelukkig zijn er wél oplossingen die werken. Het vraagt alleen om een andere kijk op roostering en personeelsbeleid. Een paar voorbeelden: - Bied flexibele werktijden die aansluiten bij de levensfase van de medewerker - Zorg voor kinderopvang die ook buiten kantooruren beschikbaar is - Investeer in goede begeleiding en opleidingsmogelijkheden - Verminder administratieve lasten zodat zorgmedewerkers meer tijd aan cliënten kunnen besteden Een zorgmedewerker van 55 die drie dagen per week werkt vanwege rugklachten, gaat niet vaker werken als je haar 5 procent meer salaris biedt. Ze gaat misschien wél vaker werken als je haar een lichtere functie aanbiedt of betere ondersteuning bij zwaar tillen. ### De rol van leiderschap en waardering Uiteindelijk draait het om waardering. Niet alleen in woorden, maar in daden. Een teamleider die écht luistert naar wat er speelt. Een rooster dat op tijd bekend is. Een gesprek over loopbaanpaden in plaats van alleen over ziekmeldingen. Die factoren wegen vaak zwaarder dan een paar tientjes meer op de bank. En dat is precies wat de poll laat zien. Het is tijd dat we die boodschap serieus nemen. ### Conclusie: kijk verder dan het salaris De zorg heeft geen behoefte aan meer symboolpolitiek, maar aan structurele oplossingen. Salaris is belangrijk, maar niet de heilige graal. Wie echt wil dat zorgmedewerkers meer uren gaan werken, moet investeren in werkplezier, gezondheid en een rooster dat past bij het leven van de medewerker. Alleen dan doorbreken we de impasse van de afgelopen zes jaar. En alleen dan maken we de zorg toekomstbestendig. Niet met een hoger salaris, maar met een beter gesprek.