Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar geleden was het al een bekend probleem: te veel zorgmedewerkers werken in deeltijd. En vandaag de dag? Nog steeds vrijwel hetzelfde beeld. Ondanks tientallen projecten, pilots en mooie beloften om mensen te verleiden meer uren te draaien, blijft het aantal deeltijders hardnekkig hoog. De uitslag van onze poll van deze week bevestigt dat opnieuw. Het is een onderwerp dat velen bezighoudt, zowel binnen als buiten de zorg. Want laten we eerlijk zijn: de zorg heeft elke helpende hand hard nodig. Maar blijkbaar is er iets aan de hand dat geld alleen niet kan oplossen. ### De poll-uitslag in vogelvlucht We vroegen onze lezers wat volgens hen de echte reden is dat zorgmedewerkers niet meer uren maken. Het antwoord was verrassend eensgezind. Slechts een klein deel wees naar het salaris. De overgrote meerderheid gaf aan dat er iets anders speelt. De belangrijkste uitkomsten op een rij: - **Werkdruk en stress** werden het vaakst genoemd als grootste struikelblok. - **Roosters die niet voorspelbaar zijn** maken het moeilijk om privé en werk te combineren. - **Gebrek aan waardering** zorgt ervoor dat mensen niet gemotiveerd raken om extra uren te draaien. - **Praktische bezwaren** zoals reistijd en kinderopvang spelen ook een rol, maar minder groot dan verwacht. Met andere woorden: het probleem zit niet in de portemonnee, maar in de werkbeleving. ### Waarom salarisverhoging niet de oplossing is Het klinkt logisch: wie meer betaalt, krijgt meer inzet. Maar de praktijk wijst anders uit. Een hoger salaris kan iemand tijdelijk motiveren, maar het lost de onderliggende oorzaken niet op. Als iemand zich elke dag uitgeput voelt of geen grip heeft op zijn eigen agenda, dan is een paar euro extra per uur geen reden om structureel meer te gaan werken. Bovendien is er nog een ander aspect. Veel zorgmedewerkers kiezen bewust voor deeltijdwerk, niet omdat ze niet meer willen, maar omdat ze meer willen leven. Ze willen tijd voor hun gezin, hun hobby's of gewoon voor zichzelf. Dat is geen gebrek aan ambitie, maar een bewuste keuze die we moeten respecteren. ### Wat dan wél werkt? Als salaris niet de sleutel is, wat dan wel? De poll-uitslag geeft een duidelijke richting aan. Medewerkers willen vooral gehoord worden en serieus genomen worden in hun behoeften. Enkele suggesties die regelmatig terugkomen: - **Flexibelere roosters** die rekening houden met persoonlijke omstandigheden. - **Meer zeggenschap** over de eigen werktijden en taken. - **Een betere balans** tussen administratieve taken en daadwerkelijke zorgtijd. - **Erkenning en waardering** voor het werk dat ze al doen. Het gaat dus niet om meer geld, maar om meer regie. Mensen willen het gevoel hebben dat ze ertoe doen en dat hun inbreng ertoe doet. Dat is iets wat geen enkele salarisverhoging kan bieden. ### De rol van leidinggevenden Een cruciale factor is de relatie met de directe leidinggevende. Uit onderzoek blijkt keer op keer dat medewerkers die zich gesteund voelen door hun manager, meer betrokken zijn en vaker bereid zijn om extra uren te maken. Een goed gesprek kan soms meer opleveren dan een nieuwe cao-afspraak. Leidinggevenden zouden daarom vaker het gesprek moeten aangaan over wat medewerkers nodig hebben om meer uren te kunnen en willen werken. Niet vanuit een dwingend kader, maar vanuit oprechte interesse. Dat vraagt om tijd en aandacht, maar het levert ook iets op: een team dat zich gehoord voelt en meer bereid is om zich in te zetten. ### Een nieuwe kijk nodig De conclusie is helder: we moeten af van het idee dat alleen financiële prikkels werken. De zorg heeft behoefte aan een bredere aanpak, waarin werkplezier, autonomie en waardering centraal staan. Dat is geen soft verhaal, maar een harde noodzaak in een sector die kampt met grote tekorten. Als we de komende zes jaar iets willen veranderen, dan moeten we anders gaan denken. Niet over salarissen, maar over de manier waarop we zorgmedewerkers behandelen. Want uiteindelijk draait het om één ding: mensen die met plezier naar hun werk gaan. En dat begint niet bij een hoger loon, maar bij een beter gesprek. Laten we die dialoog aangaan, samen met de mensen die elke dag het verschil maken in de zorg.