Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar lang is er geprobeerd om zorgmedewerkers te verleiden om meer uren te draaien. Bonussen, flexibele roosters, betere secundaire arbeidsvoorwaarden: het is allemaal de revue gepasseerd. Maar de cijfers blijven hardnekkig gelijk. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, is in al die jaren nauwelijks veranderd. Die conclusie is niet zomaar een onderbuikgevoel. De uitslag van de poll van deze week bevestigt wat veel mensen in de zorg al langer vermoeden: een hoger salaris is niet de sleutel. Het probleem zit dieper en vraagt om een heel andere aanpak. ### Wat de poll ons vertelt De poll vroeg zorgmedewerkers wat hen zou overtuigen om meer uren te werken. Het antwoord was opvallend eenduidig. Geld speelt een rol, maar is niet de doorslaggevende factor. Dat strookt met wat we in de praktijk horen van zorgprofessionals. - Werkdruk en administratieve lasten wegen zwaarder dan een extraatje op de loonstrook. - De balans tussen werk en privé is voor veel medewerkers heilig. - Gevoel van waardering en autonomie blijkt keer op keer belangrijker dan een hoger uurtarief. Het is een patroon dat we ook in andere sectoren zien. Mensen verlaten niet hun baan omdat ze te weinig verdienen, maar omdat ze zich niet gezien voelen. In de zorg is dat niet anders. Sterker nog: daar komt nog eens de emotionele belasting bij kijken die bij het vak hoort. ### De echte redenen achter deeltijdwerk Waarom werken zoveel zorgmedewerkers bewust minder uren? De poll geeft een aantal duidelijke richtingen. Het is niet zo dat mensen geen zin hebben om te werken. Het gaat veel meer om de omstandigheden waaronder ze moeten werken. Een veelgehoorde klacht is de toenemende administratieve rompslomp. Zorgmedewerkers willen tijd besteden aan mensen, niet aan formulieren. Daarnaast spelen fysieke en mentale belasting een grote rol. Wie al jaren in de zorg werkt, voelt de tol op het lijf. Meer uren draaien is dan geen optie meer, ongeacht het salaris. Ook de roostercultuur speelt een rol. Onvoorspelbare diensten maken het moeilijk om het leven rondom het werk te plannen. Vooral voor ouders en mantelzorgers is dat een struikelblok. Een hoger salaris lost dat probleem niet op. ### Wat wél zou werken Als geld niet de oplossing is, wat dan wel? De poll-uitslag wijst naar een aantal concrete mogelijkheden. Het gaat vooral om het verbeteren van de dagelijkse werkervaring. Dat klinkt misschien minder aantrekkelijk dan een salarisverhoging, maar het effect kan veel groter zijn. Denk aan het terugdringen van administratieve taken. Zorgmedewerkers die meer tijd aan cliënten kunnen besteden, ervaren meer voldoening. Die voldoening vertaalt zich vaak in de bereidheid om meer uren te maken. Het is een vicieuze cirkel, maar dan in positieve zin. Daarnaast is meer zeggenschap over het eigen rooster een belangrijke factor. Medewerkers die zelf kunnen bepalen wanneer ze werken, voelen zich meer eigenaar van hun tijd. Dat leidt tot minder stress en meer loyaliteit. En loyaliteit is goud waard in een sector die kampt met personeelstekorten. ### Een ander gesprek voeren De conclusie van deze poll is helder: we moeten stoppen met het voeren van het verkeerde gesprek. Zolang we alleen praten over geld, missen we de kern. De kern is dat zorgmedewerkers zich gewaardeerd willen voelen, niet alleen financieel maar ook professioneel en persoonlijk. Dat vraagt om lef van werkgevers. Lef om te investeren in werkplezier in plaats van alleen in de portemonnee. Lef om te luisteren naar wat medewerkers écht nodig hebben. En lef om soms onorthodoxe oplossingen te omarmen. De zorg staat voor enorme uitdagingen. Maar de oplossing ligt niet in een hoger salaris. Die ligt in het serieus nemen van de mensen die elke dag het verschil maken. Pas dan gaan we misschien zien dat de cijfers eindelijk bewegen.