Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar lang is er geprobeerd om zorgmedewerkers te verleiden om meer uren te draaien. Hogere salarissen, flexibelere roosters, bonussen – je zou denken dat er inmiddels wel iets veranderd zou zijn. Toch blijkt uit de poll van deze week dat er vrijwel niets is verschoven. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, is nog steeds even hoog als in 2018. Dat is opvallend, want de zorg staat al jaren onder druk. Er zijn te weinig handen aan het bed, de wachtlijsten groeien en de werkdruk is hoog. Maar het antwoord ligt blijkbaar niet in het verhogen van het salaris. Wat zorgmedewerkers écht nodig hebben, is misschien wel iets heel anders. ### Wat de cijfers ons vertellen Uit de poll-resultaten komt een helder beeld naar voren: geld is niet de drijfveer die zorgmedewerkers over de streep trekt om meer te gaan werken. Van de respondenten gaf een ruime meerderheid aan dat een hoger salaris hen niet zou overtuigen om hun contract uit te breiden. In plaats daarvan noemden ze andere redenen, zoals: - **Beter werk-privébalans**: de zorg is intensief en veeleisend. Wie nu 24 of 28 uur werkt, doet dat vaak bewust om energie over te houden voor het gezin of voor zichzelf. - **Minder administratieve rompslomp**: zorgmedewerkers willen zorg verlenen, niet eindeloos formulieren invullen. Helaas is dat laatste in veel organisaties de realiteit. - **Waardering en zeggenschap**: het gevoel dat je ertoe doet en dat je mening telt, weegt zwaarder dan een paar honderd euro bruto per maand. Deze uitkomsten sluiten aan bij breder onderzoek naar arbeidsmotivatie in de zorg. Mensen kiezen niet voor een baan in de zorg vanwege het geld; ze kiezen ervoor omdat ze iets willen betekenen voor anderen. Dat betekent niet dat salaris onbelangrijk is, maar het is niet de doorslaggevende factor. ### Waarom deeltijdwerk zo hardnekkig is De zorgsector kent historisch gezien veel deeltijdbanen. Dat komt deels door de feminisering van het beroep – veel zorgmedewerkers zijn vrouwen die vaak nog een groot deel van de zorg voor kinderen of ouderen op zich nemen. Maar er speelt meer. De fysieke en mentale belasting is hoog, waardoor veel medewerkers bewust kiezen voor minder uren om het werk vol te houden tot hun pensioen. Daarnaast is er het probleem van de roosters. Wie 32 of 36 uur werkt, krijgt te maken met onregelmatige diensten, avondwerk en weekenden. Voor veel mensen is dat een brug te ver. Een hoger salaris maakt die offer niet zomaar goed. ### Wat wél zou kunnen werken Als we de poll-uitslag serieus nemen, moeten we op zoek naar andere oplossingen. En die zijn er gelukkig wel. Denk bijvoorbeeld aan: - **Maatwerk in roosters**: laat medewerkers zelf aangeven wanneer ze willen werken, binnen de grenzen van de bezetting. Dat geeft regie en verhoogt de motivatie. - **Investeren in leiderschap**: een goede leidinggevende die luistert, ondersteunt en waardeert, maakt vaak meer verschil dan een loonsverhoging. - **Verminderen van administratieve lasten**: door digitalisering en slimmere processen kan de zorgtijd weer terug naar de patiënt. Het is niet zo dat salaris er helemaal niet toe doet. Voor sommige groepen, zoals jonge zorgmedewerkers met een studieschuld, kan een hoger loon wél een reden zijn om meer uren te draaien. Maar voor de grote groep ervaren medewerkers ligt de sleutel elders. ### De weg vooruit De poll van deze week is een wake-upcall. We kunnen blijven investeren in loonsverhogingen, maar als we niet tegelijkertijd kijken naar werkdruk, roosters en waardering, schieten we ons doel voorbij. Het is tijd voor een bredere aanpak, waarin de zorgmedewerker centraal staat – niet als productiemiddel, maar als mens. De komende jaren zullen cruciaal zijn. De zorgvraag blijft groeien, en we kunnen het ons niet veroorloven om talent onbenut te laten. Laten we dus niet alleen kijken naar het salarisstrookje, maar naar het hele plaatje. Want alleen dan kunnen we het tij keren. En wie weet, misschien staan we over zes jaar voor een heel andere uitslag.