Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar geleden was het al een groot probleem, en vandaag de dag is het nog steeds niet opgelost. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, blijft hardnekkig hoog. Ondanks alle projecten, campagnes en goede bedoelingen om mensen te verleiden meer uren te draaien, is er nauwelijks iets veranderd. De uitslag van onze poll van deze week bevestigt dat beeld opnieuw. Het is een onderwerp dat me al jaren bezighoudt. Als expert op het gebied van persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen, zie ik dagelijks hoe groot de druk op de zorg is. En dan is het extra frustrerend om te zien dat er aan de ene kant een tekort is aan handen aan het bed, terwijl aan de andere kant veel zorgmedewerkers bewust kiezen voor minder uren. Waarom is dat toch? ### De harde cijfers achter de deeltijdkeuze Uit de poll-resultaten komt een opvallend beeld naar voren. Een hoger salaris blijkt voor de meeste respondenten niet de doorslaggevende factor te zijn om meer uren te gaan werken. Dat is opmerkelijk, want in de discussie over de zorgcrisis gaat het vaak juist over beloning. Maar de realiteit is genuanceerder. De zorg is een sector waarin veel vrouwen werken, vaak met jonge kinderen of mantelzorgtaken. Combineer dat met onregelmatige diensten, hoge werkdruk en emotioneel zwaar werk, en je begrijpt waarom een extra uurtje niet altijd aantrekkelijk is. Het is niet alleen een kwestie van geld, maar van balans en duurzaamheid. ### Wat zorgmedewerkers wél willen Als we verder kijken dan het salaris, komen er andere factoren naar voren die wél een verschil kunnen maken: - **Meer zeggenschap over de eigen rooster** – zelf kunnen bepalen wanneer je werkt, geeft een gevoel van controle. - **Minder administratieve rompslomp** – zorgmedewerkers willen zorg verlenen, niet achter een computer zitten. - **Betere ondersteuning vanuit het management** – een luisterend oor en waardering doen meer dan een bonus. - **Mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling** – groeien in je vak zonder dat het ten koste gaat van je privéleven. Het zijn geen revolutionaire inzichten, maar ze worden in de praktijk nog veel te weinig toegepast. Zorginstellingen die hier wél op inzetten, merken dat medewerkers sneller bereid zijn om extra uren te draaien. ### Een vicieuze cirkel doorbreken Het probleem is complexer dan het lijkt. Zorgmedewerkers die in deeltijd werken, zorgen vaak ook voor een ander – hun kinderen, hun ouders of hun partner. De zorg voor anderen stopt niet bij de deur van het verzorgingstehuis of het ziekenhuis. Dat maakt de keuze voor minder werkuren juist zo begrijpelijk. Tegelijkertijd zorgt het tekort aan personeel voor nog meer werkdruk bij de mensen die wél fulltime werken. En die werkdruk jaagt op haar beurt weer mensen richting deeltijd of zelfs richting de uitgang. Het is een vicieuze cirkel die moeilijk te doorbreken is. Toch zie ik ook lichtpuntjes. Steeds meer organisaties experimenteren met flexibele roosters, taakherschikking en betere begeleiding van nieuwe medewerkers. En er is steeds meer aandacht voor de mentale gezondheid van zorgpersoneel. Dat zijn stappen in de goede richting. ### Wat betekent dit voor ouderenzorg en alarmering? Voor mij als expert in persoonsalarmering is dit onderwerp extra relevant. Want een tekort aan zorgmedewerkers betekent ook dat ouderen langer zelfstandig moeten wonen. En dat vraagt om goede oplossingen op het gebied van veiligheid en monitoring. Een persoonlijk alarm kan daarbij helpen, maar het is geen vervanging voor menselijk contact. De uitslag van de poll laat zien dat we niet alleen moeten kijken naar het salaris, maar naar de hele context van het werken in de zorg. Pas als we dat doen, kunnen we echt iets veranderen aan het deeltijdprobleem. En dat is niet alleen belangrijk voor de zorgmedewerkers zelf, maar ook voor alle ouderen die afhankelijk zijn van goede zorg. Laten we de komende jaren niet weer zes jaar wachten met het vinden van echte oplossingen. De zorg verdient beter, en de mensen die er werken ook.