Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar lang alweer. Zes jaar waarin het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt nauwelijks is veranderd. Ondanks alle projecten, pilots en mooie beloften om mensen te verleiden meer uren te draaien. De uitslag van de poll van deze week maakt het pijnlijk duidelijk: een hoger salaris is niet de sleutel. Dat klinkt misschien tegenstrijdig. Want wie wil er nou niet meer verdienen? Toch blijkt uit de reacties dat er iets veel diepers speelt. Iets dat geen enkele bonus of salarisverhoging kan oplossen. ### Wat de poll ons vertelt We vroegen zorgmedewerkers wat hen zou overhalen om meer uren te werken. De antwoorden waren verrassend eensgezind. Salaris stond niet eens in de top drie. In plaats daarvan noemden ze dingen als: - Meer zeggenschap over hun eigen rooster - Minder administratieve rompslomp - Echte waardering van leidinggevenden - Betere ondersteuning op de werkvloer Het gaat dus niet om het geld. Het gaat om het gevoel dat je ertoe doet. Dat je werk niet alleen wordt gezien, maar ook wordt gewaardeerd op een manier die verder gaat dan een cijfer op je loonstrook. ### De harde realiteit in de zorg Laten we eerlijk zijn. De zorg staat onder druk. Volgens de laatste cijfers van het CBS werken ruim 60 procent van de zorgmedewerkers in deeltijd. Dat percentage is al jaren stabiel, ondanks de groeiende vraag naar zorg. Waarom? Omdat de zorg niet alleen zwaar is, maar ook onvoorspelbaar. Je weet nooit precies wanneer je thuis bent. Je draait regelmatig avonddiensten, weekenddiensten en feestdagen. En als je dan eindelijk thuis bent, ben je vaak zo uitgeput dat je nauwelijks toekomt aan je eigen leven. ### Wat zorgmedewerkers écht willen Als we naar de polluitslag kijken, ontstaat er een helder beeld. Zorgmedewerkers willen niet per se meer uren maken. Ze willen betere uren maken. Uren die voorspelbaar zijn. Uren die passen bij hun leven, hun gezin en hun energie. Neem nou het voorbeeld van een verpleegkundige die we spraken. Ze werkt 24 uur per week, verdeeld over drie ochtenden. Haar kinderen gaan dan naar school en ze is rond half drie thuis. Ze zou best 28 uur willen werken, maar dan moet ze ook avonddiensten draaien. En dat lukt niet met een alleenstaande moeder. Dit is geen kwestie van onwil. Het is een kwestie van praktische bezwaren die werkgevers nog te vaak negeren. ### De rol van werkgevers Werkgevers denken vaak dat ze het probleem kunnen oplossen met geld. Maar uit deze poll blijkt keer op keer dat dat niet werkt. Wat wel werkt? Luisteren. Echt luisteren naar wat medewerkers nodig hebben om meer uren te draaien. Dat kan betekenen dat je als organisatie flexibelere roosters aanbiedt. Of dat je investeert in betere begeleiding van nieuwe medewerkers. Het kan ook betekenen dat je de administratieve last verlaagt, zodat zorgmedewerkers meer tijd overhouden voor waar het echt om gaat: de zorg voor mensen. ### Een nieuwe kijk op deeltijdwerk Misschien moeten we de vraag anders stellen. Niet: hoe krijgen we zorgmedewerkers aan het werk? Maar: hoe maken we het werk zo aantrekkelijk dat mensen er graag meer tijd aan besteden? Dat vraagt om een cultuurverandering. Een verschuiving van controle naar vertrouwen. Van uren tellen naar resultaat kijken. Van standaardroosters naar maatwerk. Het is een uitdaging, zeker. Maar de poll van deze week laat zien dat zorgmedewerkers best bereid zijn om meer te doen. Ze willen alleen wel dat hun werkgever meebeweegt. En dat begint niet met een hoger salaris, maar met een beter gesprek. Dus laten we dat gesprek aangaan. Niet over geld, maar over wat er werkelijk toe doet. Want dat is de sleutel die we al die tijd hebben gezocht.