Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Het is een vraag die al jaren door de zorgsector spookt: waarom werken zoveel zorgmedewerkers in deeltijd? En nog belangrijker: hoe krijgen we ze zover om meer uren te draaien? Uit de poll van deze week blijkt opnieuw dat het antwoord niet simpelweg in de portemonnee zit. In zes jaar tijd is er namelijk vrijwel niets veranderd aan het hoge aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt. Alle projecten om mensen te verleiden meer uren te gaan werken ten spijt. Dat roept de vraag op: waar ligt het dan wel aan? ### De uitslag van de poll We legden de vraag voor aan onze lezers: wat zou zorgmedewerkers overtuigen om meer uren te werken? Het antwoord was verrassend eenduidig. Een hoger salaris bleek lang niet de belangrijkste motivator. In plaats daarvan noemden respondenten vooral factoren als: - Betere roosters en voorspelbare werktijden - Meer zeggenschap over de eigen agenda - Minder administratieve lasten - Waardering van leidinggevenden en collega's - Mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling Het gaat dus niet alleen om geld, maar om de hele manier waarop het werk is georganiseerd. En dat is een belangrijk inzicht voor werkgevers in de zorg. ### Waarom deeltijdwerken zo hardnekkig is De zorg kent een lange traditie van deeltijdwerk. Veel medewerkers combineren hun baan met zorgtaken thuis of hebben bewust gekozen voor een baan met minder uren vanwege de werkdruk. Uit onderzoek blijkt dat een derde van de zorgmedewerkers die in deeltijd werkt, juist meer uren zou willen maken als de omstandigheden beter waren. Die omstandigheden gaan dus niet alleen over het salaris, maar over zaken als: - Voldoende pauzes en hersteltijd - Een realistische werklast per dienst - Flexibele werktijden die aansluiten op het gezinsleven - Goede begeleiding en opleidingsmogelijkheden Het is opvallend dat deze factoren al jaren worden genoemd, maar dat er in de praktijk weinig verandert. Dat zorgt voor frustratie, zowel bij medewerkers als bij werkgevers die kampen met personeelstekorten. ### Wat betekent dit voor de zorgsector? De uitslag van de poll is een duidelijke wake-upcall. Wie het personeelstekort wil aanpakken, zal verder moeten kijken dan alleen het salaris. Het gaat om een cultuurverandering waarin medewerkers zich gehoord en gewaardeerd voelen. Dat vraagt om lef en creativiteit van leidinggevenden. Neem bijvoorbeeld het roosteren. Steeds meer zorginstellingen experimenteren met zelfroosteren, waarbij medewerkers zelf hun diensten kunnen kiezen binnen bepaalde kaders. De resultaten zijn veelbelovend: medewerkers zijn tevredener en het ziekteverzuim daalt. Ook administratieve lastenverlichting kan een groot verschil maken. Zorgmedewerkers willen zorg verlenen, niet bezig zijn met formulieren. Door processen te digitaliseren en te vereenvoudigen, blijft er meer tijd over voor de eigenlijke zorg. ### De rol van leiderschap Een andere belangrijke factor is waardering. Het klinkt simpel, maar een persoonlijk compliment of een luisterend oor kan wonderen doen. Medewerkers die zich gewaardeerd voelen, zijn loyaler en meer bereid om extra stappen te zetten. Dat betekent dat leidinggevenden investeren in hun team. Niet alleen door functioneringsgesprekken, maar door dagelijks contact en oprechte interesse. Het zijn vaak de kleine dingen die het verschil maken. ### Wat nu? De poll-uitslag laat zien dat zorgmedewerkers duidelijke wensen hebben. Het is nu aan werkgevers en beleidsmakers om daar serieus naar te luisteren. Alleen dan kunnen we de vicieuze cirkel van deeltijdwerk en personeelstekorten doorbreken. De komende maanden gaan we in onze artikelen dieper in op de verschillende oplossingen die zorginstellingen kunnen toepassen. Denk aan praktische voorbeelden van zelfroosteren, tips voor betere communicatie en succesverhalen uit de praktijk. Want één ding is zeker: de sleutel ligt niet alleen in het salaris, maar in een werkomgeving waar mensen graag meer uren willen maken. En dat begint bij het serieus nemen van wat zorgmedewerkers zelf belangrijk vinden.