Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Het is een vraag die zorgbestuurders al jaren bezighoudt: hoe krijgen we zorgmedewerkers overtuigd om meer uren te draaien? Uit de poll van deze week blijkt opnieuw dat een hoger salaris lang niet altijd de oplossing is. Sterker nog, in zes jaar tijd is er vrijwel niets veranderd aan het hoge aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt. En dat terwijl de zorgpersoneelstekorten alleen maar groter worden. We vroegen onze lezers wat hen zou overhalen om meer uren te werken. Het antwoord was verrassend eenduidig: geld is niet de heilige graal. Natuurlijk, niemand zegt nee tegen een beter salaris, maar het blijkt niet de doorslaggevende factor te zijn voor de meeste zorgprofessionals. ### Wat zorgmedewerkers écht willen De poll-uitslag laat zien dat flexibiliteit en werk-privébalans veel belangrijker zijn dan een paar honderd euro extra per maand. Zorgmedewerkers geven aan dat ze behoefte hebben aan roosters die voorspelbaar zijn en ruimte laten voor hun gezin, hobby's en herstel. Een hoger salaris klinkt mooi, maar als je daardoor structureel overwerkt raakt, heeft dat weinig zin. Uit eerder onderzoek van onder meer het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat ongeveer de helft van de zorgmedewerkers bewust kiest voor een deeltijdcontract. De redenen variëren van zorgtaken thuis tot gezondheidsklachten. Maar ook de werkdruk speelt een grote rol. Wie al vier dagen per week intensief zorg verleent, heeft vaak simpelweg geen energie over voor een vijfde dag. ### De rol van werkgevers Werkgevers die worstelen met personeelstekorten, zouden daarom beter moeten luisteren naar wat er speelt. In plaats van te focussen op financiële prikkels, kunnen ze inzetten op maatwerk. Denk aan: - Roosters die rekening houden met persoonlijke voorkeuren - Mogelijkheden om thuis administratieve taken te doen - Meer zeggenschap over eigen werktijden - Structurele aandacht voor vitaliteit en herstel Dat klinkt misschien als eenvoudige oplossingen, maar in de praktijk blijkt het lastig om dit voor elkaar te krijgen. Zorginstellingen werken vaak met centrale roostersystemen die weinig ruimte bieden voor individuele afspraken. En teammanagers zitten klem tussen de wensen van medewerkers en de zorgvraag van cliënten. ### Een generatiekloof in werkbeleving Opvallend genoeg zien we ook een duidelijke generatiekloof. Jongere zorgmedewerkers hechten veel waarde aan autonomie en een gezonde balans. Zij zijn minder geneigd om hun leven te laten bepalen door werk. Oudere medewerkers, die dichter bij hun pensioen zitten, kiezen er vaak bewust voor om minder te gaan werken om hun energie op peil te houden. De poll-uitslag bevestigt wat we in de praktijk al langer zien: het is niet één oplossing die werkt, maar een combinatie van factoren. Een hoger salaris kan een mooie stimulans zijn, maar zonder flexibiliteit en waardering schiet het zijn doel voorbij. ### Wat betekent dit voor de toekomst van de zorg? Als we de zorg toekomstbestendig willen maken, moeten we af van het idee dat meer uren gelijkstaat aan meer zorg. Het gaat erom dat de juiste mensen op de juiste plek werken, met voldoende energie en motivatie. Dat vraagt om een cultuurverandering binnen zorgorganisaties. Zorginstellingen die investeren in goed werkgeverschap en écht luisteren naar hun medewerkers, zullen op de lange termijn meer rendement zien dan instellingen die alleen met salarisverhogingen strooien. Het is een kwestie van vertrouwen en maatwerk. De uitslag van de poll is daarmee een duidelijke wake-upcall. Niet alleen voor bestuurders, maar voor iedereen die betrokken is bij de zorg. We kunnen blijven roepen dat er meer uren gemaakt moeten worden, maar zolang we niet begrijpen waarom mensen bewust minder werken, blijft dat roepen tegen de bierkaai. Laten we het gesprek aangaan. Niet over geld, maar over wat zorgmedewerkers nodig hebben om met plezier en energie hun vak uit te oefenen. Want dat is uiteindelijk de sleutel tot een duurzame zorgsector.