Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar. Zes jaar lang is er geprobeerd om zorgmedewerkers te verleiden om meer uren te draaien. En weet je wat er is gebeurd? Vrijwel niets. Het aantal deeltijders in de zorg is nauwelijks veranderd. Dat is geen mening, dat is gewoon de realiteit. De uitslag van de poll van deze week maakt het pijnlijk duidelijk: een hoger salaris is niet de sleutel. Maar wat dan wel? ### Wat de cijfers ons vertellen Het beeld is glashelder. Ondanks alle campagnes, pilots en bonusregelingen blijft het percentage zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt hoog. We hebben het hier niet over een paar procentpunten verschil, maar over een hardnekkig patroon dat al jaren standhoudt. - Het aantal zorgmedewerkers dat 36 uur of meer werkt is de afgelopen jaren nauwelijks gestegen - De meeste deeltijders werken tussen de 24 en 32 uur per week - Projecten gericht op meer uren hebben tot nu toe weinig effect gehad ### Geld is niet de enige motivator Het is verleidelijk om te denken dat meer geld het probleem oplost. Maar de poll-uitslag laat iets anders zien. Mensen kiezen niet alleen op basis van hun bankrekening. Er spelen veel meer factoren mee. Denk aan werkdruk, roosters die niet passen bij het gezinsleven, of simpelweg de behoefte aan rust. Voor veel zorgmedewerkers is deeltijdwerken een bewuste keuze, geen noodzaak. En daar moet je als werkgever iets mee. ### De echte redenen achter deeltijdwerk We moeten eerlijk zijn: de zorg is zwaar. Fysiek, maar zeker ook mentaal. Wie 36 uur per week op de werkvloer staat, is na een paar dagen al flink vermoeid. Dat houd je niet vol, zeker niet op oudere leeftijd. Daarnaast speelt de administratieve last een grote rol. Veel zorgmedewerkers besteden meer tijd aan papierwerk dan aan patiënten. Dat maakt het werk minder aantrekkelijk, hoe goed het salaris ook is. > "Meer uren werken is niet aantrekkelijk als je weet dat je die uren vooral achter een computer doorbrengt." - een zorgmedewerker uit de praktijk ### Wat zou dan wél kunnen werken? Als geld niet de oplossing is, waar moeten we dan naartoe? De antwoorden liggen misschien dichterbij dan je denkt. - **Flexibelere roosters**: laat medewerkers zelf bepalen wanneer ze werken, binnen redelijke grenzen - **Minder administratie**: investeer in systemen die het papierwerk verminderen - **Meer waardering**: niet alleen in woorden, maar ook in daden - **Carrièreperspectief**: bied doorgroeimogelijkheden zonder dat dit ten koste gaat van werk-privébalans ### De rol van leidinggevenden Een goede leidinggevende kan het verschil maken. Iemand die luistert, die begrijpt waarom een medewerker niet meer uren wil draaien. En die daar respectvol mee omgaat. Het gaat niet om pushen of dwingen. Het gaat om het gesprek aangaan. Waarom werkt iemand 24 uur? Is dat uit noodzaak of uit keuze? En wat zou er nodig zijn om dat te veranderen? ### Een realistische kijk op de toekomst We moeten accepteren dat deeltijdwerk in de zorg niet gaat verdwijnen. Het is een structureel kenmerk van de sector. Dat is niet per se slecht, zolang we maar voldoende medewerkers hebben om de zorg te draaien. De oplossing ligt niet in het verhogen van salarissen alleen. Het zit in het aantrekkelijker maken van het werk zelf. In het verminderen van de druk, het vergroten van de autonomie en het tonen van oprechte waardering. ### Conclusie: tijd voor een andere aanpak De poll-uitslag is een wake-upcall. We kunnen blijven investeren in projecten die niet werken, of we kunnen het roer omgooien. De keuze is aan de zorgsector. Een hoger salaris is niet de sleutel. Maar wat dan wel? Het antwoord is simpel: een betere werkervaring. Minder druk, meer regie en een omgeving waarin zorgmedewerkers zich gewaardeerd voelen. Dan komen die extra uren vanzelf.