Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar geleden klonk dezelfde roep om meer uren in de zorg. En nog steeds werkt een groot deel van de zorgmedewerkers in deeltijd. Ondanks alle projecten, pilots en mooie beloften om mensen te verleiden hun contract uit te breiden, is er nauwelijks beweging. De uitslag van onze poll van deze week bevestigt dat beeld opnieuw. En eerlijk? Het verbaast me niet. We praten al jaren over de zorgcrisis. Over wachtlijsten, overvolle ziekenhuizen en oververmoelde verpleegkundigen. Toch blijft de oplossing vaak hangen op één woord: salaris. Maar wat als dat helemaal niet de sleutel is? Wat als we de verkeerde vraag stellen? ### De poll-uitslag die alles zegt We vroegen onze lezers wat hen zou overhalen om meer uren te gaan werken in de zorg. De antwoorden waren verrassend duidelijk. Salaris stond niet bovenaan. Natuurlijk speelt geld een rol, maar het is niet de doorslaggevende factor. In plaats daarvan noemden respondenten vooral praktische bezwaren: roosters die onmogelijk te combineren zijn met het gezinsleven, gebrek aan kinderopvang en simpelweg de mentale belasting. En dat verklaart waarom al die financiële lokkertjes tot nu toe weinig hebben opgeleverd. Je kunt iemand niet met een bonus van €500 per maand overtuigen om structureel 36 uur te draaien als de werkdruk al te hoog is en de roosters onvoorspelbaar. ### De echte barrières voor meer uren Als we kijken naar de redenen waarom zorgmedewerkers in deeltijd blijven werken, komen er steeds dezelfde thema's naar voren: - **Onvoorspelbare roosters** – niemand wil drie weken van tevoren weten of ze kunnen meetrainen voor een sportwedstrijd of een verjaardag. - **Te hoge werkdruk** – meer uren betekent niet meer zorg, maar meer administratie en minder tijd per patiënt. - **Gebrek aan regie** – zorgmedewerkers willen inspraak in hun eigen planning, niet afhankelijk zijn van een algoritme. - **Onvoldoende ondersteuning** – van mentale begeleiding tot praktische hulp bij thuiswerkzaamheden. Die lijst maakt duidelijk: het probleem zit niet in de portemonnee, maar in de organisatie van het werk zelf. ### Wat wél zou werken Interessant genoeg gaven de poll-deelnemers zelf ook suggesties. Niet verrassend: meer zeggenschap over de eigen agenda stond hoog genoteerd. Daarnaast werd flexibel werken in deeltijd met behoud van pensioenopbouw vaak genoemd. En opvallend vaak kwam ook de wens naar voren om minder administratieve rompslomp te hebben, zodat er meer tijd overblijft voor daadwerkelijke zorg. Stel je voor: een verpleegkundige die twee extra diensten per maand draait, maar daarvoor zelf mag kiezen welke diensten dat zijn. Geen vast patroon, maar maatwerk. Dat klinkt misschien logistiek ingewikkeld, maar de zorg heeft de afgelopen jaren bewezen dat er veel mogelijk is als de wil er is. ### Een bredere blik op de zorgarbeidsmarkt Natuurlijk is dit niet alleen een Nederlands probleem. In heel Europa worstelen zorginstellingen met vergelijkbare uitdagingen. Maar juist in Nederland, waar deeltijdwerken diep geworteld is in onze cultuur, ligt er een kans. We kunnen niet blijven roepen dat mensen maar meer moeten werken. We moeten de randvoorwaarden creëren waardoor werken in de zorg weer aantrekkelijk wordt. Dat betekent investeren in goede roostersoftware, in opleiding voor teamleiders en in een cultuur waarin het normaal is om je grenzen aan te geven. Het betekent ook dat we moeten stoppen met het framen van deeltijdwerken als een probleem. Voor veel mensen is het een bewuste keuze. En zolang die keuze vrij is, is daar niets mis mee. ### De conclusie De poll-uitslag van deze week is geen verrassing voor wie dagelijks met zorgmedewerkers praat. Het bevestigt wat we al wisten: een hoger salaris is niet de sleutel tot meer uren. De sleutel ligt in het herontwerpen van het werk zelf. In flexibiliteit, vertrouwen en respect voor de mens achter de zorgverlener. Misschien is het tijd om de discussie te verleggen. Niet vragen: "Waarom werken jullie niet meer?" Maar: "Wat hebben jullie nodig om dit werk vol te houden?" Dat gesprek zou weleens veel waardevoller kunnen zijn dan welke salarisverhoging dan ook.