Waarom meer salaris zorgmedewerkers niet aan het werk krijgt

Margriet Bos · 2026-07-31

Zes jaar lang praten we over de deeltijdproblematiek in de zorg. Zes jaar lang lanceren we projecten, pilots en initiatieven om zorgmedewerkers te verleiden meer uren te draaien. En zes jaar later is er vrijwel niets veranderd. De poll van deze week bevestigt wat velen al vermoedden: een hoger salaris is niet de sleutel. Het is een frustrerende conclusie, want het betekent dat we op zoek moeten naar andere antwoorden. En dat is precies wat we in dit artikel gaan doen. We duiken in de cijfers, de echte redenen achter de deeltijdkeuze en wat wél zou kunnen werken. ### De harde cijfers: weinig vooruitgang Laten we eerst de feiten op een rij zetten. Het aantal zorgmedewerkers dat in deeltijd werkt, is de afgelopen zes jaar nauwelijks gedaald. Ondanks alle inspanningen blijft het percentage stabiel rond de 60 procent. Dat betekent dat van elke tien zorgmedewerkers er zes minder dan 36 uur per week werken. En dat terwijl de zorgvraag alleen maar toeneemt. We vergrijzen, de zorg wordt complexer en we hebben elke hand hard nodig. Toch lukt het ons niet om die extra uren boven tafel te krijgen. ### Wat de poll ons vertelt De uitslag van de poll van deze week is veelzeggend. Een meerderheid van de respondenten gaf aan dat salarisverhoging niet de doorslaggevende factor zou zijn om meer te gaan werken. In plaats daarvan kwamen andere zaken naar voren: - Betere roosters en meer zeggenschap over werktijden - Minder administratieve lasten en meer tijd voor cliënten - Erkening en waardering voor het werk dat ze al doen - Mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling en groei Opvallend: geld staat dus niet bovenaan. Dat is een belangrijk signaal voor werkgevers in de zorg. ### Waarom salaris niet de oplossing is Natuurlijk speelt salaris een rol. Niemand werkt voor niets, en een eerlijk loon is een basisvoorwaarde. Maar als dat basisniveau eenmaal op orde is, wordt geld een minder belangrijke motivator. Dat is geen theorie; het is precies wat deze poll laat zien. Wat wél telt, is het gevoel dat je werk ertoe doet. Dat je niet alleen een nummer bent in een groot systeem. Dat je inspraak hebt in je eigen rooster en dat je werk-privébalans niet onder druk komt te staan. Voor veel zorgmedewerkers is deeltijdwerken namelijk geen gemakzuchtige keuze. Het is een bewuste keuze om voor kinderen te zorgen, mantelzorg te verlenen of gewoon wat rust te houden in een veeleisend beroep. Die keuze moet je respecteren, niet bestrijden. ### Wat wél zou kunnen werken Als we de poll mogen geloven, ligt de oplossing niet in het verhogen van salarissen, maar in het anders organiseren van het werk. Denk aan: - **Flexibele roosters**: laat medewerkers zelf bepalen wanneer ze werken, binnen de grenzen van de zorgvraag. - **Taakdifferentiatie**: haal administratief werk weg bij zorgmedewerkers zodat zij zich kunnen richten op waar ze goed in zijn. - **Loopbaanpaden**: bied perspectief, ook voor mensen die niet per se teamleider willen worden. - **Waardering uitspreken**: een simpel compliment of een moment van erkenning kan wonderen doen. Dit zijn geen revolutionaire ideeën. Maar ze worden in de praktijk nog te weinig toegepast. En dat is jammer, want juist deze aanpak kan het verschil maken. ### Een realistische kijk op de toekomst Betekent dit dat we de strijd moeten opgeven? Nee, zeker niet. Maar we moeten wel realistisch zijn. Zolang we blijven inzetten op salarisverhoging als belangrijkste prikkel, blijven we tegen dezelfde muur aanlopen. De uitdaging is om een werkomgeving te creëren waarin mensen graag meer uren draaien. Dat vraagt om lef, creativiteit en vooral om luisteren naar wat zorgmedewerkers zelf nodig hebben. De poll van deze week is daar een mooie aanzet toe. Het is tijd om de discussie te verleggen. Niet meer vragen 'hoeveel moeten we betalen?' maar 'hoe kunnen we het werk beter organiseren?'. Alleen dan gaan we echte vooruitgang boeken in de zorg.