Waarom een hoger salaris de sleutel is tot grotere contracten in de zorg

Margriet Bos · 2026-07-27

Ondanks alle projecten en enthousiasme, werken zorgmedewerkers nog steeds in dezelfde mate in deeltijd. In zes jaar tijd is er vrijwel niets veranderd. Zou een hoger salaris niet helpen om medewerkers te verleiden meer uren te werken? ### De harde realiteit van deeltijdwerk in de zorg Zes jaar lang zijn er initiatieven geweest om zorgmedewerkers te stimuleren om meer uren te draaien. Denk aan flexibele roosters, opleidingsprogramma's en betere arbeidsomstandigheden. Toch blijkt uit cijfers dat het percentage deeltijdwerkers stabiel is gebleven. Dat is frustrerend, want de zorg heeft juist meer handen nodig. De vraag is: waarom werken mensen niet meer uren? Het antwoord is vaak eenvoudiger dan we denken. ### Salaris als drijfveer: een onderschatte factor Uit onderzoek blijkt dat salaris een van de grootste motivatoren is om meer te werken. Als je nu € 2.500,- per maand verdient voor 24 uur, maar je zou € 3.200,- kunnen verdienen voor 32 uur, dan wordt de keuze ineens makkelijker. Toch wordt er in de zorg vaak gefocust op andere zaken, zoals werk-privébalans of vrije tijd. Natuurlijk is dat belangrijk, maar geld speelt ook een rol. Zeker voor mensen die rond moeten komen van een modaal inkomen. ### Waarom de aanpak tot nu toe niet werkt - **Te veel nadruk op zachte voordelen** – zoals flexibiliteit, maar zonder financiële prikkel. - **Geen structurele salarisverhoging** – alleen incidentele bonussen, die niet blijven plakken. - **Weinig transparantie** – medewerkers weten vaak niet wat ze extra zouden verdienen bij meer uren. Een voorbeeld: Een verpleegkundige die nu 20 uur werkt, zou bij 28 uur ineens € 700,- meer per maand kunnen verdienen. Dat is een groot verschil. Maar als dat niet duidelijk wordt gecommuniceerd, blijft de stap groot. ### Wat kan er veranderen? Een hoger salaris alleen is niet genoeg. Het moet gepaard gaan met een cultuur waarin meer uren werken wordt gewaardeerd. Denk aan: - **Vaste contracten** in plaats van nul-urencontracten. - **Doorgroeimogelijkheden** met bijbehorende salarisstappen. - **Extra toeslagen** voor avond- of weekendwerk, zodat het financieel aantrekkelijk wordt. Stel je voor: een zorgmedewerker die nu € 2.800,- verdient voor 24 uur, kan bij 32 uur naar € 3.600,- gaan. Dat is een stijging van bijna 30%. Dat motiveert meer dan een compliment of een taart op de werkvloer. ### De rol van werkgevers en beleid Werkgevers moeten durven investeren. Niet alleen in salaris, maar ook in ondersteuning. Denk aan kinderopvang of reiskostenvergoeding. Het is een kwestie van prioriteiten stellen. Als de zorgsector echt wil dat mensen meer uren werken, dan moet het financieel aantrekkelijk worden gemaakt. Anders blijven we rondjes draaien. ### Conclusie Het is tijd voor een nieuwe aanpak. Een hoger salaris is niet de enige oplossing, maar wel een cruciale. Zonder financiële prikkel zullen zorgmedewerkers niet massaal meer uren gaan werken. Laten we de cijfers eens omdraaien en kijken wat er gebeurt als we salaris centraal stellen. Misschien is dat wel de sleutel tot grotere contracten.