Waarom een hoger salaris de echte sleutel is tot grotere contracten in de zorg

Margriet Bos · 2026-07-27

### De harde realiteit van deeltijdwerk in de zorg Ondanks alle mooie projecten en het enthousiasme van zorgmedewerkers, is er de afgelopen zes jaar nauwelijks verandering gekomen in de manier waarop zij werken. De meesten blijven in deeltijd hangen. Dat is geen nieuws, maar het is wel pijnlijk. Want waarom zou iemand meer uren gaan werken als de beloning niet in verhouding staat? Een hoger salaris klinkt als een simpele oplossing. Maar is het ook echt de sleutel tot grotere contracten? Laten we dat eens van dichtbij bekijken. Want als we eerlijk zijn, draait het niet alleen om geld. Het gaat ook om waardering, werkdruk en balans. ### Wat zegt het onderzoek? Uit cijfers van de afgelopen jaren blijkt dat het percentage zorgmedewerkers dat fulltime werkt, stabiel is gebleven. Ongeveer 60 procent van de verpleegkundigen en verzorgenden werkt minder dan 28 uur per week. Dat is niet per se een keuze uit luiheid. Vaak is het een noodzaak vanwege de hoge werkdruk of privéomstandigheden. - Werkdruk is een van de grootste redenen om niet uit te breiden. - Salarisverhoging alleen lost niet alles op, maar het helpt wel. - Flexibele roosters en betere ondersteuning zijn minstens zo belangrijk. ### Waarom salarisverhoging wel degelijk impact heeft Stel je voor: je werkt 24 uur per week in de thuiszorg. Je verdient € 2.800 bruto per maand. Als je naar 32 uur gaat, stijgt dat naar € 3.733. Dat klinkt aantrekkelijk, maar dan moet je ook meer reistijd, meer administratie en meer emotionele belasting accepteren. Zonder extra compensatie voelt dat als een oneerlijke ruil. Toch blijkt uit meerdere onderzoeken dat een salarisverhoging van 10 tot 15 procent medewerkers kan overhalen om hun contract uit te breiden. Het is niet de enige factor, maar wel een krachtige. Combineer dat met betere arbeidsvoorwaarden, zoals een reiskostenvergoeding van € 0,23 per kilometer, en je ziet dat de drempel lager wordt. ### De rol van werkgevers Werkgevers in de zorg hebben een dubbele verantwoordelijkheid. Ze moeten niet alleen het salaris verhogen, maar ook de randvoorwaarden verbeteren. Denk aan: - Meer zeggenschap over roosters. - Opleidingsmogelijkheden zonder extra kosten. - Een open cultuur waarin medewerkers hun grenzen kunnen aangeven. Een voorbeeld: een zorginstelling in Utrecht voerde een salarisverhoging van 8 procent in en combineerde dat met een flexibel rooster. Binnen een jaar nam het aantal medewerkers met een contract van 32 uur of meer met 15 procent toe. Dat is geen toeval. ### Wat betekent dit voor de toekomst? De zorg staat onder druk, dat weten we allemaal. Maar als we willen dat medewerkers meer uren gaan werken, moeten we hen serieus nemen. Een hoger salaris is geen wondermiddel, maar het is wel een essentieel onderdeel van de oplossing. Zonder financiële waardering blijven deeltijdcontracten de norm. Dus ja, een hoger salaris kan helpen. Maar alleen als het onderdeel is van een breder pakket aan maatregelen. Werkgevers die alleen het salaris verhogen, zonder de werkdruk aan te pakken, zullen teleurgesteld worden. Het is een puzzel, maar wel een die we kunnen oplossen.