Waarom de draagbare kunstnier maar niet van de grond komt

Margriet Bos · 2026-11-03

De draagbare kunstnier is bijna klaar voor de markt. Toch maakt de Nederlandse internist en uitvinder Willem Kolff dat moment niet meer mee. Jarenlang probeerde hij fabrikanten over te halen om het apparaat te produceren. Wat maakt het zo lastig om een innovatie die het leven van nierpatiënten flink kan verbeteren, daadwerkelijk bij mensen te krijgen? ### Een uitvinding die klaar is, maar blijft liggen Het idee klinkt logisch. Een draagbare kunstnier geeft nierpatiënten meer vrijheid. Geen vaste afspraken in het ziekenhuis, geen zware machine die je aan een stopcontact bindt. Je kunt weer bewegen, werken, reizen. Toch blijft het apparaat in de ontwikkelfase hangen. Dat is geen kwestie van techniek die niet werkt. Het heeft alles te maken met hoe de markt in elkaar zit. En dat is een verhaal dat verder gaat dan één uitvinding. ### Waarom marktwerking hier tegenwerkt Marktwerking klinkt vaak als een oplossing. Concurrentie zou innovatie versnellen en prijzen drukken. Maar in de medische wereld werkt dat anders. Fabrikanten kijken naar rendement. Een nieuw apparaat ontwikkelen en testen kost jaren en veel geld. Zolang er geen zekerheid is over afzet, haken partijen af. Daar komt bij dat bestaande behandelingen al een stevige positie hebben. Ziekenhuizen hebben hun processen ingericht op vaste dialyse. Een draagbaar alternatief betekent nieuwe protocollen, nieuwe training en nieuwe kosten. Niemand zit te wachten op die rompslomp, ook al levert het uiteindelijk winst op. - Ontwikkelkosten zijn hoog en de terugverdientijd lang - Bestaande spelers hebben geen belang bij een radicaal ander product - Vergoedingen en regelgeving lopen achter op de techniek - Ziekenhuizen zijn terughoudend met nieuwe werkwijzen ### Wat dit betekent voor senioren en hun naasten Voor ouderen met nierproblemen raakt dit aan iets basaals: zelfstandigheid. Een draagbare kunstnier kan het verschil maken tussen elke week naar het ziekenhuis moeten en zelf je dag indelen. Als zo'n oplossing blijft liggen, betalen patiënten de prijs. > "Een innovatie die klaar is, maar geen weg naar de markt vindt, helpt uiteindelijk niemand. Niet de uitvinder, en zeker niet de patiënt." Dat maakt de vraag actueel. Hoe zorgen we ervoor dat goede ideeën niet vastlopen in afwegingen die alleen over geld gaan? Soms is er meer nodig dan marktwerking: durf, samenwerking en een overheid die durft voor te lopen. ### De les voor persoonsalarmering en veiligheid Dezelfde spanning zie je terug bij persoonsalarmering voor senioren. Ook daar zijn er slimme oplossingen die veiligheid en vrijheid combineren. En ook daar bepaalt het speelveld van leveranciers, vergoedingen en zorginstellingen hoe snel iets echt bij mensen komt. Als professional in dit veld weet je dat technologie alleen werkt als de organisatie eromheen meebeweegt. Een alarm dat niemand installeert, beschermt niemand. Net zoals een kunstnier die nooit wordt geproduceerd, geen patiënt helpt. De kern is simpel. Goede innovatie verdient een pad naar de praktijk. Daar begint het gesprek, niet bij de uitvinding zelf.