Waarom deeltijdwerkers in de zorg niet meer uren maken, ondanks de beloften

Margriet Bos · 2026-07-21

De zorgsector staat al jaren onder druk. We horen steeds dezelfde roep: zorgmedewerkers moeten meer uren gaan werken. Maar de praktijk blijkt weerbarstig. Uit nieuwe cijfers blijkt dat de deeltijdfactor in de zorg al zes jaar stagneert. Wat is er aan de hand? ### De cijfers liegen er niet om De afgelopen jaren is er veel geïnvesteerd in campagnes en maatregelen om zorgpersoneel te stimuleren hun contract uit te breiden. Denk aan betere roosters, extra opleidingsmogelijkheden en financiële prikkels. Toch blijft het effect uit. De gemiddelde deeltijdfactor – het aantal uren dat een werknemer werkt ten opzichte van een fulltime dienstverband – is al zes jaar stabiel. Dat betekent dat de inspanningen niet hebben geleid tot een structurele verandering. Waarom lukt het niet? Laten we eens kijken naar de redenen die zorgmedewerkers zelf noemen. ### De belangrijkste obstakels - **Werkdruk**: Veel zorgmedewerkers ervaren hun huidige uren al als zwaar. Meer uren betekent meer stress, zonder dat daar altijd voldoende ondersteuning tegenover staat. - **Flexibiliteit**: Deeltijdwerk biedt vaak meer ruimte voor privéleven. Vooral voor ouders van jonge kinderen is dat een belangrijke overweging. - **Salaris**: De salarissen in de zorg zijn niet altijd concurrerend. Meer uren werken levert niet altijd evenredig veel extra inkomen op, zeker na belastingen. - **Gezondheid**: Zwaar fysiek en emotioneel werk kan op termijn leiden tot burn-out of andere gezondheidsklachten. Minder uren is dan een manier om het werk vol te houden. > "Ik werk nu 28 uur per week en dat is voor mij precies genoeg. Meer uren zou betekenen dat ik geen tijd meer heb voor mijn gezin, maar ook dat ik fysiek niet zou herstellen van de zware diensten." – Een verpleegkundige uit het ziekenhuis. ### Wat werkt dan wel? Er zijn gelukkig ook voorbeelden van zorginstellingen die wél succes boeken. Wat doen zij anders? - **Maatwerk**: In plaats van een standaard aanbod aan alle medewerkers, gaan zij in gesprek over individuele wensen en mogelijkheden. - **Ondersteuning**: Bieden van extra ondersteuning op de werkvloer, zoals coaches of mentoren, zodat medewerkers zich gesteund voelen. - **Doorgroeimogelijkheden**: Duidelijke carrièrepaden en opleidingen die het aantrekkelijk maken om meer uren te werken. ### De rol van de overheid De overheid probeert al jaren om de zorg aantrekkelijker te maken. Subsidies voor opleidingen, betere arbeidsvoorwaarden en campagnes zoals 'Ik zorg' moeten het tij keren. Toch blijkt uit de cijfers dat deze maatregelen niet voldoende zijn. Wellicht is er een meer fundamentele verandering nodig in de manier waarop we naar zorgwerk kijken. ### Conclusie Het is duidelijk dat het stimuleren van urenuitbreiding in de zorg geen eenvoudige opgave is. De redenen waarom medewerkers vasthouden aan hun deeltijdbaan zijn divers en diepgeworteld. Toch zijn er kansen: door maatwerk, betere ondersteuning en een cultuurverandering kunnen we stap voor stap vooruitgang boeken. Het belangrijkste is dat we blijven luisteren naar wat zorgmedewerkers écht nodig hebben.