Waarom deze baanbrekende kankertherapie uit Amsterdam geen groen licht kreeg

Margriet Bos · 2026-10-22

### Een veelbelovende therapie, maar toch afgewezen Stel je voor: een therapie die is ontwikkeld in een gerenommeerd Amsterdams ziekenhuis, speciaal voor mensen met uitgezaaide huidkanker. Het klinkt als een doorbraak. Toch mag dit middel niet de markt op. Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) heeft de aanvraag afgewezen. Waarom? Omdat het klinische onderzoek niet aan de eisen voldoet en er twijfels bestaan over de effectiviteit en veiligheid. Dat roept de vraag op: wat betekent dit voor de toekomst van ‘academic pharma’ – medicijnen die binnen academische ziekenhuizen worden ontwikkeld? ### Wat is er precies aan de hand? Het Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis ontwikkelde een therapie voor uitgezaaide huidkanker. Deze vorm van kanker is agressief en moeilijk te behandelen, dus elke nieuwe optie is hoopvol. Maar de EMA is streng. Voordat een medicijn op de markt mag komen, moet uitgebreid worden aangetoond dat het veilig en effectief is. In dit geval vond de EMA dat het onderzoek niet voldeed aan de gestelde eisen. Daardoor is het onzeker of het middel echt werkt en of de bijwerkingen acceptabel zijn. ### Waarom is dit belangrijk voor ‘academic pharma’? Academische ziekenhuizen zoals het Antoni van Leeuwenhoek spelen een steeds grotere rol in de ontwikkeling van nieuwe medicijnen. Ze combineren wetenschappelijk onderzoek met patiëntenzorg, wat unieke kansen biedt. Maar er kleven ook uitdagingen aan. Zo ontbreekt het vaak aan de financiële middelen en expertise om grootschalige, dure klinische trials op te zetten die voldoen aan de strenge eisen van regelgevende instanties. Deze afwijzing is dan ook een wake-up call: willen academische instellingen hun innovaties naar de patiënt brengen, dan zullen ze moeten samenwerken met commerciële partners of extra investeren in onderzoek. ### Wat betekent dit voor patiënten? Voor patiënten met uitgezaaide huidkanker is dit nieuws teleurstellend. Zij hadden gehoopt op een nieuwe behandeling. Toch is het belangrijk om te benadrukken dat de EMA niet lichtvaardig afwijst. De veiligheid van patiënten staat voorop. Een medicijn dat niet goed is onderzocht, kan meer kwaad dan goed doen. Gelukkig zijn er al andere behandelingen beschikbaar, en er wordt wereldwijd hard gewerkt aan nieuwe therapieën. ### De toekomst van academische geneesmiddelenontwikkeling De afwijzing betekent niet het einde van ‘academic pharma’. Integendeel, het is een leermoment. Universitaire ziekenhuizen kunnen hun onderzoeksprotocollen verbeteren en eerder samenwerken met farmaceutische bedrijven. Ook de overheid en subsidieverstrekkers kunnen een rol spelen door meer financiering beschikbaar te stellen voor klinisch onderzoek. Zo kan Nederland zijn positie als kennisland behouden en blijven bijdragen aan baanbrekende behandelingen. > “De afwijzing is teleurstellend, maar het dwingt ons om kritisch te kijken naar hoe we academische innovaties naar de markt brengen. Samenwerking en financiering zijn essentieel.” – aldus een betrokken onderzoeker. ### Conclusie De afwijzing van de revolutionaire kankertherapie uit Amsterdam is een tegenslag, maar ook een kans om het proces te verbeteren. Het benadrukt het belang van gedegen onderzoek en samenwerking tussen academische instellingen en de farmaceutische industrie. Voor patiënten blijft hoop op nieuwe behandelingen bestaan, zolang we blijven investeren in wetenschap en veiligheid vooropstellen.