Waarom 2 op de 3 vrouwen zich niet gehoord voelt in de zorg
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~3 min

Twee op de drie vrouwen voelt zich niet gehoord in de zorg. Wat betekent dat voor ouderen en hun veiligheid? Deel jouw mening in de Zorgvisie-poll.
### Een zorgwekkend signaal uit de zorg
Stel je voor: je zit tegenover een arts, je bent kwetsbaar, en je voelt je niet serieus genomen. Voor twee op de drie vrouwen in Nederland is dat geen uitzondering, maar dagelijkse realiteit. Uit recent onderzoek blijkt dat zij zich structureel niet gehoord voelen in de zorg. Dat is geen klein detail. Het raakt de kern van hoe we zorg verlenen.
Als expert in persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen zie ik dagelijks hoe belangrijk het is dat mensen zich veilig en gezien voelen. Of het nu gaat om een alarmsysteem dat levens redt of om een gesprek met een zorgverlener: het begint allemaal met luisteren. En dat lijkt steeds vaker mis te gaan.
### Waarom dit probleem zo hardnekkig is
Het is verleidelijk om dit als een incident af te doen. Maar de cijfers liegen er niet om. Twee derde van de vrouwen ervaart een kloof tussen wat zij nodig hebben en wat de zorg biedt. Dat komt niet door onwil van individuele artsen of verpleegkundigen. Het zit dieper.
- **Tijdsdruk**: Zorgverleners hebben gemiddeld 10 tot 15 minuten per consult. Ruimte voor een echt gesprek ontbreekt.
- **Onbewuste vooroordelen**: Vrouwen worden vaker afgescheept met 'stress' of 'hormonen', terwijl er iets anders speelt.
- **Systematische blinde vlekken**: Protocollen zijn vaak gebaseerd op onderzoek bij mannen. Vrouwen reageren anders op medicatie en ziektebeelden.
> “Ik voelde me een nummer, geen mens,” vertelde een 72-jarige vrouw me onlangs. Ze had drie keer moeten aandringen voordat er bloedonderzoek werd gedaan. Uiteindelijk bleek ze een ernstige schildklieraandoening te hebben.
### Wat dit betekent voor ouderen en hun veiligheid
Voor oudere vrouwen is de impact extra groot. Zij hebben vaker te maken met meerdere chronische aandoeningen en medicatie. Als ze zich niet gehoord voelen, gaan ze twijfelen aan hun eigen gevoel. Sommigen durven niet meer aan de bel te trekken. Dat is gevaarlijk.
Ik zie het in de praktijk: een persoonsalarm kan levens redden, maar alleen als iemand ook durft te drukken. En dat durven ze alleen als ze het vertrouwen hebben dat er écht naar hen geluisterd wordt. De zorg moet dus niet alleen technisch goed zijn, maar ook menselijk.
### Hoe we het tij kunnen keren
Gelukkig zijn er oplossingen. Het begint met erkennen dat dit probleem bestaat. Daarna kunnen we concrete stappen zetten:
- **Meer tijd voor consulten**: Investeer in langere gesprekken, zeker voor ouderen met complexe zorgvragen.
- **Training in bewustwording**: Leer zorgverleners om vooroordelen te herkennen en serieus te nemen wat patiënten zeggen.
- **Patiëntparticipatie**: Betrek vrouwen actief bij onderzoek en richtlijnen, zodat hun ervaringen meetellen.
- **Technologie als hulpmiddel**: Persoonsalarmering en slimme monitors kunnen helpen, maar alleen als ze aanvullend zijn op menselijk contact.
### Jouw mening telt
Deze week kun je in de Zorgvisie-poll laten weten wat jij vindt. Heb je zelf ervaring met dit probleem? Of zie je het in je werk? Deel het. Alleen door erover te praten, kunnen we verandering teweegbrengen. Want uiteindelijk gaat het niet om cijfers, maar om mensen. Mensen die zich gehoord, gezien en veilig moeten voelen. Of je nu 30 bent of 90.