VGN-baas Widdershoven fileert VWS-beleid: 'Schrikreactie Sterk slaat nergens op'

Margriet Bos · 2026-09-09

### Waarom Den Haag zich zorgen maakt De ophef in Den Haag over het hoge aantal kinderen met een-op-een begeleiding is volgens bestuurder Ingrid Widdershoven van VGN moeilijk te begrijpen. Jarenlange focus op de afbouw van gesloten jeugdzorg zonder voldoende alternatieven maakt deze ontwikkeling volgens haar allesbehalve verrassend. Het is een discussie die al jaren suddert. De overheid wilde de gesloten jeugdzorg afbouwen, maar vergat daarbij een cruciale vraag: wat komt er voor in de plaats? Volgens Widdershoven is het antwoord op die vraag nooit goed doordacht. ### Een reactie die kant noch wal raakt Minister Sterk reageerde fel op de cijfers. Ze noemde het 'zorgwekkend' en riep op tot actie. Maar volgens Widdershoven is die reactie misplaatst. "Het is een schrikreactie," zegt ze. "Alsof we verrast zijn door iets wat we zelf hebben zien aankomen." En dat is precies het punt. Als je jarenlang bezuinigt op alternatieven en tegelijkertijd de druk op de jeugdzorg opvoert, dan is het niet meer dan logisch dat er meer kinderen een-op-een begeleiding nodig hebben. Het is geen verrassing, het is een uitkomst. > "Je kunt niet blijven roepen dat het anders moet, zonder zelf met een plan te komen. Dat is geen kritiek, dat is gewoon realiteit." ### Wat er écht speelt Widdershoven legt de vinger op de zere plek. De afbouw van gesloten jeugdzorg is een nobel streven. Niemand wil kinderen opsluiten. Maar de weg daarnaartoe is hobbelig gebleken. - Er zijn te weinig pleeggezinnen - Er is te weinig geld voor ambulante begeleiding - Er is te weinig personeel om die begeleiding te geven Het resultaat? Kinderen die vastlopen in een systeem dat ze juist wilde helpen. En dan is een-op-een begeleiding opeens de enige uitweg. Niet omdat het de beste oplossing is, maar omdat er niets anders is. ### De cijfers liegen er niet om Uit recente cijfers blijkt dat het aantal kinderen met een-op-een begeleiding flink is gestegen. Waar het eerder om enkele tientallen gevallen ging, zijn het er nu honderden. En dat terwijl de totale jeugdzorg juist zou moeten krimpen. Volgens Widdershoven is dat geen teken dat het beleid faalt, maar eerder een bevestiging dat het beleid nooit goed is uitgevoerd. "Je kunt niet halverwege een verbouwing besluiten dat je geen nieuwe keuken meer wilt, en dan klagen dat je geen keuken hebt." ### Hoe nu verder? Widdershoven pleit voor een eerlijke discussie. Geen paniekvoetbal, geen schrikreacties, maar een langetermijnvisie. Dat betekent: investeren in alternatieven, niet alleen in afbouw. En erkennen dat verandering tijd kost. Voor professionals in de jeugdzorg is dat een bekend verhaal. Zij zien dagelijks hoe het systeem vastloopt. Zij weten dat een-op-een begeleiding soms de enige redding is. En zij snappen dat Den Haag soms wat meer oog voor de praktijk zou mogen hebben. ### Wat dit betekent voor jou als professional Misschien werk je zelf in de jeugdzorg of heb je te maken met cliënten die hiermee worstelen. Dan is het goed om te weten dat je niet alleen staat. De frustratie over het beleid is breed gedragen. En de roep om een andere aanpak wordt steeds luider. Widdershoven hoopt dat haar kritiek niet wordt gezien als aanval, maar als een uitnodiging. Een uitnodiging om samen te kijken naar wat écht werkt. Want uiteindelijk gaat het niet om politieke spelletjes, maar om de kinderen die het nodig hebben. En dat is precies waarom deze discussie zo belangrijk is. Niet omdat er iets mis is met kritiek, maar omdat er iets mis is met een systeem dat kinderen laat vallen. Laten we dat samen oplossen.