Verzuim in de huisartsenpraktijk: waarom de oplossing regionaal ligt

Margriet Bos · 2026-10-15

### Verzuim is geen lokaal probleem meer Volgens Eveline Verwijmeren, directeur Zorgorganisaties bij VvAA, is personeelscontinuïteit allang geen kwestie meer die een huisartsenpraktijk alleen kan oplossen. "Je moet veel meer kijken naar wat er in een hele regio nodig is," zegt ze. Dat klinkt misschien logisch, maar in de dagelijkse praktijk worstelen veel praktijken nog steeds met de gevolgen van verzuim. Een zieke dokter of assistent betekent vaak meteen chaos: volle wachtkamers, afgezegde afspraken en overwerkte collega's. De vraag is: hoe doorbreek je die vicieuze cirkel? ### Waarom regionaal denken werkt Stel je voor: een huisartsenpraktijk in een klein dorp. De enige praktijkondersteuner valt uit met een burn-out. Normaal gesproken zou de praktijk noodgedwongen patiënten moeten doorverwijzen of tijdelijke krachten inhuren via dure uitzendbureaus. Maar als je regionaal samenwerkt, kun je veel slimmer inspelen op dit soort situaties. - **Flexibele inzet van personeel:** Een praktijk in de buurt heeft misschien een parttimer die extra uren kan maken. - **Gedeelde achtervang:** Meerdere praktijken kunnen samen een poule van waarnemers opzetten. - **Kennis delen:** Als de ene praktijk een goed verzuimbeleid heeft, kunnen anderen daarvan leren. Het draait allemaal om het creëren van een vangnet dat groter is dan je eigen praktijk. Zo voorkom je dat één zieke medewerker direct leidt tot een crisis. > "Je moet veel meer kijken naar wat er in een hele regio nodig is." – Eveline Verwijmeren ### De rol van persoonlijke alarmering voor senioren Misschien denk je: wat heeft dit met persoonlijke alarmering te maken? Nou, heel veel. Een groot deel van de patiënten in de huisartsenpraktijk is ouder en woont zelfstandig. Als zij een persoonlijk alarm hebben, kunnen ze langer thuis blijven wonen. Dat vermindert de druk op de praktijk, omdat er minder vaak spoedeisende huisbezoeken nodig zijn. Bovendien geeft het ouderen een veilig gevoel, waardoor ze minder snel geneigd zijn om voor elk wissewasje de huisarts te bellen. Toch is het niet alleen maar hosanna. Persoonlijke alarmering werkt alleen goed als het systeem betrouwbaar is en de oudere het ook daadwerkelijk gebruikt. Anders belandt de melding alsnog bij de huisartsenpost, en dan ben je weer terug bij af. ### Wat betekent dit voor de huisartsenpraktijk? Als praktijk kun je niet langer alleen naar binnen kijken. Je zult moeten samenwerken met andere zorgverleners in de regio, met de gemeente en met aanbieders van persoonlijke alarmering. Door die verbindingen te leggen, ontstaat er een netwerk dat verzuim opvangt en de zorg toegankelijk houdt. Concreet kun je denken aan: - **Regionale bijeenkomsten** waarin praktijken ervaringen uitwisselen over verzuim en oplossingen. - **Samenwerking met thuiszorgorganisaties** om te zorgen dat senioren met een alarm goed begeleid worden. - **Investeren in technologie** die niet alleen het werk verlicht, maar ook de patiëntveiligheid vergroot. Het mooie is: als je regionaal samenwerkt, hoef je niet alles zelf te bedenken. Je kunt leren van wat elders al werkt. En dat scheelt niet alleen tijd, maar ook geld. Want een burn-out of langdurige uitval kost al snel duizenden euro's per maand. ### Conclusie Verzuim in de huisartsenpraktijk is geen lokaal probleem meer. De oplossing ligt in de regio: door samen te werken, kennis te delen en slim gebruik te maken van persoonlijke alarmering voor senioren. Zo houd je de zorg niet alleen overeind, maar maak je hem ook toekomstbestendig. En dat is uiteindelijk in het belang van iedereen – van de dokter tot de oudere patiënt.