Verzekeraars en ggz: Wat Aad de Groot Onthult Over Omzetplafonds

Margriet Bos · 2026-09-23

### Een Zorgverzekeraar aan het Woord Aad de Groot, bestuursvoorzitter van zorgverzekeraar DSW, doet een opvallende uitspraak. Volgens hem gebruiken grote verzekeraars omzetplafonds bij ggz-aanbieders om risicoselectie toe te passen. Dat betekent simpelweg dat ze patiënten met complexe problemen liever vermijden. Want die kosten nu eenmaal meer geld. Het is een beschuldiging die je niet elke dag hoort. Zeker niet van iemand binnen de verzekeringswereld zelf. Maar De Groot is bekend als een criticaster van het systeem. Hij vindt dat de zorg voor mensen met psychische problemen in gevaar komt door commerciële belangen. ### Wat Zijn Omzetplafonds Precies? Een omzetplafond is een maximumbedrag dat een zorgverzekeraar per jaar aan een ggz-instelling wil uitgeven. Zodra dat plafond is bereikt, stopt de vergoeding voor nieuwe patiënten. Voor de instelling betekent dit dat ze geen nieuwe cliënten meer kunnen aannemen. Of dat ze patiënten moeten doorverwijzen naar een andere plek, vaak met lange wachttijden. Voor jou als professional in de ouderenzorg is dit belangrijk. Veel ouderen kampen met depressie, angst of dementie-gerelateerde psychische klachten. Als zij niet tijdig de juiste ggz-hulp krijgen, heeft dat gevolgen voor hun welzijn. En voor de mensen om hen heen. ### Risicoselectie: Een Sluipend Probleem Risicoselectie betekent dat verzekeraars indirect kiezen voor gezonde, winstgevende verzekerden. En de duurdere gevallen ontmoedigen. Volgens De Groot gebeurt dat met omzetplafonds. Een ggz-aanbieder die veel complexe gevallen behandelt, loopt tegen het plafond aan. Dan moet hij patiënten weigeren. Of hij moet ze doorsturen naar een collega-instelling die nog ruimte heeft onder haar plafond. > “Verzekeraars bespelen het systeem met omzetplafonds ggz,” aldus De Groot. Een forse beschuldiging, maar niet zonder onderbouwing. ### Waarom Dit Jou Aangaat Als professional in de persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen zie je dagelijks hoe kwetsbaar sommige mensen zijn. Eenzaamheid, verwardheid, angst—het zijn geen losse problemen. Ze hangen samen met psychische gezondheid. Als de ggz dichtslibt, merk je dat in de thuiszorg. Ouderen blijven langer thuis wonen, soms zonder de juiste begeleiding. Persoonlijke alarmsystemen kunnen dan een vangnet zijn. Maar ze vervangen geen professionele psychische zorg. ### Hoe Nu Verder? De Groot pleit voor meer transparantie. Verzekeraars zouden open moeten zijn over hun inkoopbeleid. En over de gevolgen van omzetplafonds voor patiënten. Zorgaanbieders moeten laten zien welke patiënten ze noodgedwongen afwijzen. Alleen zo kan de politiek ingrijpen. Voor jou als professional betekent dit dat je alert moet blijven. Let op signalen van ouderen die vastlopen in het zorgsysteem. En schroom niet om aan de bel te trekken als je ziet dat iemand tussen wal en schip valt. Uiteindelijk gaat het om mensen, niet om budgetten. Wat vind jij? Moeten verzekeraars meer verantwoording afleggen over hun omzetplafonds? Deel je gedachten in de reacties.