De verzekeraar is geen pinautomaat: afscheid van een bestuurder die het tij keerde

Margriet Bos · 2026-08-18

Hij kwam als interim financieel directeur, maar bleef uiteindelijk vijf jaar aan het roer staan. Samen met Mariëlle Ploumen trok Stefan de Kort de organisatie door een zware periode. Nu neemt hij afscheid van Altrecht, de ggz-instelling die hij hielp stabiliseren. Het is een verhaal dat je niet vaak hoort: iemand die binnenkomt voor een tijdelijke klus en dan toch blijft hangen. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat het werk nog niet af was. En eerlijk is eerlijk: als je eenmaal midden in zo'n traject zit, kun je moeilijk wegkijken. ### Van financieel directeur naar roerganger Stefan de Kort begon zijn loopbaan bij Altrecht als interim financieel directeur. De organisatie verkeerde in zwaar weer. Financieel was het een uitdaging, maar ook inhoudelijk stond de ggz onder druk. Denk aan wachtlijsten, personeelstekorten en toenemende zorgvraag. Geen makkelijke omgeving om zomaar even iets recht te trekken. Toch gebeurde er iets opmerkelijks. Waar de meeste interim-managers na een jaar weer vertrekken naar de volgende opdracht, bleef De Kort. Hij werd mede-bestuurder naast Mariëlle Ploumen. Samen vormden ze een duo dat de organisatie door een roerige periode loodste. Het is een fenomeen dat je vaker ziet in de zorg: mensen die blijven omdat ze verantwoordelijkheid voelen. Niet voor het salaris of de status, maar voor de mensen die afhankelijk zijn van goede zorg. En laten we eerlijk zijn, dat is precies wat we nodig hebben in deze sector. ### De verzekeraar is geen pinautomaat Een van de uitspraken die De Kort bekend maakte: "De verzekeraar is geen pinautomaat." Het klinkt misschien simpel, maar het raakt een kernprobleem in de zorg. Zorgverzekeraars worden vaak gezien als partijen die altijd maar moeten betalen. Maar zo werkt het natuurlijk niet. - Zorgverzekeraars hebben ook verplichtingen richting hun verzekerden - Er moet een balans zijn tussen kwaliteit en betaalbaarheid - Zorginstellingen moeten transparant zijn over hun kosten - En verzekeraars moeten niet wegkijken van hun verantwoordelijkheid Het is een boodschap die niet altijd populair is, maar wel nodig. Want als we blijven doen alsof geld geen rol speelt in de zorg, dan komen we bedrogen uit. De Kort durfde dat gesprek aan te gaan. Dat siert hem. ### Een blik op de toekomst Met het vertrek van De Kort verliest Altrecht een bestuurder met een duidelijke visie. Maar het is niet zo dat de organisatie nu stuurloos achterblijft. De afgelopen jaren zijn er stevige fundamenten gelegd. Financieel staat de organisatie er beter voor dan vijf jaar geleden. En ook op inhoudelijk vlak zijn er stappen gezet. Toch blijft de zorg onder druk staan. De vergrijzing neemt toe, de zorgvraag stijgt en het personeelstekort is nog altijd een groot probleem. Het wordt de komende jaren dus niet makkelijker. Maar dat is precies waarom het belangrijk is dat er mensen zijn zoals De Kort, die durven zeggen waar het op staat. Wat de toekomst brengt voor De Kort zelf? Dat weten we nog niet. Maar gezien zijn staat van dienst is de kans groot dat hij niet lang stil zal zitten. Misschien weer als interim, misschien in een andere rol. Hoe dan ook: de zorg heeft er een ervaren kracht bij. ### Wat kunnen we hiervan leren? Het verhaal van De Kort is meer dan een afscheid van een bestuurder. Het is een les in leiderschap. Soms moet je blijven wanneer je weg wilt. Soms moet je moeilijke boodschappen brengen, ook al worden ze niet gewaardeerd. En soms moet je gewoon doen wat nodig is, zonder op de klok te kijken. - Blijf niet hangen in comfort, maar durf te veranderen - Wees transparant over financiën, ook als het pijnlijk is - Investeer in relaties, zowel intern als extern - En vergeet nooit waar het echt om draait: goede zorg voor mensen Het is makkelijk om te roepen dat alles anders moet. Het is een stuk lastiger om er zelf verantwoordelijkheid voor te nemen. Stefan de Kort deed dat. En daar mogen we hem best dankbaar voor zijn. We wensen hem veel succes in zijn volgende hoofdstuk. En wie weet zien we hem ooit nog eens terug in de zorg. Want laten we eerlijk zijn: mensen zoals hij kunnen we niet genoeg hebben.