Verrassende uitkomst: hoeveel Nederlanders willen eigenlijk minder umc's?

Margriet Bos · 2026-08-28

We hoorden het onlangs van Marian Kaljouw: Nederland heeft te veel umc's. Ik moet eerlijk zeggen, mijn eerste reactie was een beetje sceptisch. Dat klinkt als zo'n stevige uitspraak waar je meteen vraagtekens bij zet. Maar toen ik de reacties en polluitslagen zag, begon ik me af te vragen... zit er misschien meer in dan ik dacht? ### Een stelling die niet zo boud blijkt Wat blijkt? Veruit de meeste mensen die aan de poll meededen, zijn het met Kaljouw eens. Dat zette me aan het denken. Waarom voelen zoveel mensen dit? Het is niet zomaar een mening die uit de lucht komt vallen. Er zit een onderstroom van gevoelens en ervaringen achter die we serieus moeten nemen. Het gaat over toegankelijkheid, over kwaliteit, en misschien wel over hoe we zorg in Nederland organiseren. Ik sprak met enkele collega's in de zorg, en hun reacties waren verhelderend: - "Soms voelt het alsof we dubbel werk doen" - "De afstanden worden groter voor patiënten" - "Specialisatie is goed, maar versnippering niet" ### Wat betekent dit voor de toekomst? Nu we zien dat deze mening breed gedragen wordt, moeten we ons afvragen: wat nu? Het is makkelijk om te zeggen 'er zijn te veel umc's', maar de oplossing is complexer. Het gaat niet alleen om tellen, maar om slimme keuzes maken. Hoe zorgen we voor: - Betere samenwerking tussen centra - Minder reistijd voor patiënten (denk aan kilometers die echt uitmaken) - Meer specialisatie waar nodig, maar minder overlap Een vriendin in de zorg zei me laatst: "We moeten niet minder umc's willen, maar slimmere umc's." Die uitspraak bleef me bij. Want dat is eigenlijk de kern, vind je niet? Het gaat om kwaliteit boven kwantiteit. ### De stem van de Nederlander Wat me het meest raakte aan de polluitslag, was niet het percentage. Het was het besef dat dit onderwerp leeft. Mensen hebben er een mening over, en die mening is vaak gebaseerd op persoonlijke ervaringen. Misschien hebben ze zelf moeten reizen voor behandeling, of kennen ze iemand die dat moest doen. Die verhalen zijn belangrijk. We moeten luisteren naar wat mensen echt ervaren. Want soms zit de wijsheid niet in de cijfers, maar in de verhalen erachter. En als zoveel mensen hetzelfde gevoel hebben, dan is dat een signaal dat we niet kunnen negeren. ### Waar gaan we heen vanaf hier? Ik denk dat deze discussie niet stopt bij deze poll. Het is een startpunt voor een groter gesprek. Een gesprek over: - Hoe we zorg in Nederland organiseren - Wat we belangrijk vinden in medische voorzieningen - Hoe we kwaliteit kunnen waarborgen zonder versnippering Het mooie is dat het gesprek nu gevoerd wordt. En dat is altijd de eerste stap naar verandering. Of je het nu eens bent met Kaljouw of niet, het feit dat we hierover praten, betekent dat we nadenken over onze zorg. En dat is op zich al waardevol. Dus laten we dit gesprek blijven voeren. Met respect voor verschillende meningen, maar met hetzelfde doel: de beste zorg voor iedereen in Nederland. Want daar draait het uiteindelijk om, toch?