Transformatie ouderenzorg: van angst naar trots

Margriet Bos · 2026-01-21

Het voelt als gisteren dat Mireille de Wee begon aan haar reis binnen de ActiZ-kerngroep. Acht jaar later geeft ze het stokje door aan Ellen Maat. En wat voor jaren waren dat. Ze zag de ouderenzorg transformeren in een tempo waar je duizelig van wordt. We zitten hier eigenlijk midden in een van de grootste verschuivingen die onze sector ooit heeft meegemaakt. De corebusiness veranderde razendsnel. Van een focus op zorg alleen, naar een veel breder verhaal over leven, waardigheid en mogelijkheden. ### Wat betekende die transformatie precies? Het begon met een beangstigend narratief. Je kent het wel: verhalen over tekorten, over personeel dat overwerkt raakt, over ouderen die niet de aandacht krijgen die ze verdienen. Dat was het geluid dat lang overheerste. En eerlijk? Dat sloopt je energie. Maar kijk nu eens. We staan op een heel ander punt. De Wee zegt het zelf: "Na een beangstigend narratief, kunnen we nu weer trots en perspectief uitstralen." En dat voel je. Er is ruimte gekomen voor innovatie, voor nieuwe manieren van denken, voor trots op wat we wél kunnen. ### De praktijk veranderde mee Wat zie je dan concreet veranderen? Laten we even kijken: - De focus verschuift van ziekte naar gezondheid - Technologie wordt een natuurlijke partner, geen vervanging - Familie en mantelzorgers worden serieuzer betrokken - Woonvormen diversifiëren enorm - Persoonlijke keuzevrijheid staat centraal Het mooie is: dit zijn geen abstracte ideeën meer. Dit gebeurt nu. In verpleeghuizen, bij thuiszorgorganisaties, in kleinschalige woonprojecten. De transitie is gaande. ### Waarom deze verschuiving zo belangrijk is We moeten ons realiseren: dit gaat niet alleen over systemen of protocollen. Dit gaat over mensen. Over je moeder, je vader, je buurvrouw. Over de garantie dat je later, als je zelf hulp nodig hebt, met waardigheid behandeld wordt. De Wee's woorden resoneren omdat ze een fundamentele waarheid raken: zorg is meer dan een dienst. Het is een belofte. Een belofte dat we voor elkaar zorgen, op de momenten dat het er echt toe doet. ### De uitdagingen blijven natuurlijk Natuurlijk zijn we er nog niet. Er zijn nog steeds wachtlijsten. Er is nog steeds personeelstekort. De financiering blijft een ingewikkeld vraagstuk. Maar het verschil is: we praten er nu over vanuit een ander perspectief. We zoeken naar oplossingen in plaats van dat we blijven hangen in problemen. We kijken naar mogelijkheden in plaats van beperkingen. En dat maakt alles anders. ### Wat betekent de overdracht naar Ellen Maat? De overgang van De Wee naar Maat symboliseert eigenlijk precies waar we staan. Het is geen breuk, maar een natuurlijke volgende stap. Acht jaar bouwen aan fundamenten, en nu door naar de volgende fase. Ellen Maat neemt het over in een sector die veerkrachtiger is geworden. Die beter begrijpt wat echt belangrijk is. Die klaar is voor de volgende stappen. ### Blik op de toekomst Waar gaan we heen? Dat is de vraag die nu speelt. Als ik naar de ontwikkelingen kijk, dan denk ik aan een paar belangrijke punten: Meer maatwerk. Meer samenwerking tussen verschillende partijen. Meer ruimte voor lokale oplossingen. En vooral: meer vertrouwen in de veerkracht van zowel zorgverleners als ouderen zelf. De transformatie waar De Wee over spreekt is geen eindpunt. Het is een doorlopend proces. Een reis waar we allemaal aan meedoen. En het mooie is: we kunnen er nu trots op zijn. We kunnen perspectief bieden. Dat is misschien wel de grootste verandering van allemaal. We zijn van 'het kan niet' naar 'hoe gaan we het doen?' gegaan. En dat maakt alle verschil. Voor de professionals in de sector. Voor de ouderen die van de zorg afhankelijk zijn. Voor ons allemaal, eigenlijk. Want laten we eerlijk zijn: zorg is geen niche-onderwerp. Het raakt iedereen. Vroeger of later. En dat we nu kunnen zeggen: we bouwen aan iets beters, dat geeft hoop. Echte, concrete hoop. En dat is precies wat we nodig hebben.