Sjoerd Repping: Waarom Passende Zorg Vastleggen in de Wet Niet Nodig Is

·
Luister naar dit artikel~3 min
Sjoerd Repping: Waarom Passende Zorg Vastleggen in de Wet Niet Nodig Is

Sjoerd Repping, hoogleraar Zinnige Zorg, vindt dat passende zorg al in de wet staat. Het probleem is niet de wetgeving, maar dat we vaak zorg blijven geven waarvan we niet weten of het werkt. Een pleidooi voor collectieve sturing en zorgevaluatie.

Sjoerd Repping, hoogleraar Zinnige Zorg aan het Amsterdam UMC, schudt zijn hoofd als hij hoort dat mensen denken dat passende zorg nog in de wet vastgelegd moet worden. "Dat is allang zo!" zegt hij. Al jaren pleit hij voor betere zorg, maar de wetgeving is niet het probleem. Het probleem is dat we vaak zorg blijven geven waarvan we niet weten of het werkt. ### Het probleem van onbewezen zorg "Van veel zorg is niet bekend of het werkt", vertelt Repping. "Als we weten dat zorg niet werkt, blijven we die vaak toch geven." Dat is een confronterende constatering. Als hoogleraar voortplantingsgeneeskunde zag hij hoe moeilijk het is om bestaande praktijken te veranderen, zelfs als het bewijs ontbreekt. In 2019 werd hij daarom hoogleraar Zinnige Zorg en voorzitter van het programma Zorgevaluatie en Gepast Gebruik (ZE&GG). Zijn missie: ervoor zorgen dat we alleen doen wat bewezen effectief is. > "We moeten af van vaagheid, vrijheid en autonomie, naar collectieve sturing." - Sjoerd Repping Die woorden zetten aan het denken. Want wat betekent dat voor de zorg voor ouderen? Voor persoonlijke alarmsystemen? Ook daar zien we vaak dat er veel keuzes zijn, maar niet altijd duidelijk is wat nu echt werkt. Repping pleit voor collectieve sturing: samen bepalen wat goede zorg is, in plaats van iedere professional of instelling laten worstelen. ### Wat betekent dit voor persoonsalarmering? Als we kijken naar persoonlijke alarmen voor senioren, dan zien we een markt met veel verschillende producten. Van eenvoudige knoppen tot geavanceerde GPS-trackers. Maar welke werken nu echt? En voor wie? Vaak ontbreekt het aan goed onderzoek. Repping's oproep tot zorgevaluatie is dus ook hier relevant. - **Effectiviteit**: Werkt het alarm echt? Wordt er snel genoeg gereageerd? - **Gebruiksgemak**: Kunnen senioren het zelf bedienen? - **Kosten**: Is het betaalbaar? Wat kost het per maand? (vaak tussen €20 en €50) - **Integratie**: Past het in de bestaande zorg? Door collectief te sturen, kunnen we zorgen dat er meer duidelijkheid komt. Dat betekent niet dat er geen keuzevrijheid meer is, maar wel dat we beter onderbouwen waarom we bepaalde zorg wel of niet leveren. ### De rol van de wet Repping benadrukt dat de wet al ruimte biedt om passende zorg te leveren. "Het is niet nodig om dat nog eens extra vast te leggen." De uitdaging zit in de uitvoering. Zorgverleners moeten de ruimte nemen om kritisch te kijken naar wat ze doen. En dat begint bij kennis: weten wat werkt. Voor professionals in de ouderenzorg betekent dit dat we kritisch moeten blijven kijken naar de hulpmiddelen die we aanbevelen. Persoonsalarmering kan levens redden, maar alleen als het goed gekozen en goed gebruikt wordt. Laten we dus niet blind varen op gewoontes, maar op bewijs. ### Conclusie Sjoerd Repping daagt ons uit om verder te kijken dan de waan van de dag. Passende zorg is geen kwestie van nieuwe wetten, maar van bewuste keuzes. Laten we die keuzes samen maken, met goede evaluatie en oog voor wat echt werkt. Voor de ouderen, en voor de zorgprofessionals die hen ondersteunen.